1403/03/28
علیرضا خالقی

علیرضا خالقی

مرتبه علمی: دانشیار
ارکید: https://orcid.org/0000-0002-6814-2780
تحصیلات: دکترای تخصصی
اسکاپوس: 57200083037
دانشکده: دانشکده کشاورزی و محیط زیست
نشانی: دانشگاه اراک- دانشکده کشاورزی- گروه مهندسی باغبانی
تلفن:

مشخصات پژوهش

عنوان
تأثیر تلقیح ریشه ای قارچ مایکوریزا (Glomus mosseae) بر تحمل به خشکی نهال های لیلکی ایرانی (Gleditsia caspica Desf)
نوع پژوهش
مقاله چاپ‌شده
کلیدواژه‌ها
آربسکولار مایکوریزا، تنش خشکی، لیلکی ایرانی.
سال 1400
مجله علوم باغباني ايران
شناسه DOI
پژوهشگران پیام پوریا فر ، علیرضا خالقی ، احمدرضا عباسی فر ، مینا تقی زاده

چکیده

خشکی یکی از مهمترین عوامل محیطی محدودکننده کشت گیاهان چوبی می باشد. به منظور افزایش تحمل نهال های لیلکی ایرانی به تنش خشکی از طریق همزیستی با قارچ آربسکولار مایکوریزا، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سال های 1397-1395 اجرا شد. فاکتورهای آزمایش شامل مایکوریزا در دو سطح (تلقیح یا عدم تلقیح با Glomus moseae) و تنش خشکی در دو سطح (آبیاری یا عدم آبیاری) بود. تنش خشکی باعث کاهش معنی دار صفات رشدی از جمله محتوای آب نسبی، درصد ماده خشک اندام های هوایی و ریشه، محتوای کلروفیل کل، محتوای کاروتنوئید کل و شاخص پایداری غشاء سلولی و افزایش معنی دار محتوای پرولین شد. تلقیح ریشه نهال ها با قارچ مایکوریزا باعث بهبود محتوای آب نسبی (به میزان 14 درصد)، محتوای کاروتنوئید کل (به میزان 25 درصد)، درصد ماده خشک اندام های هوایی (به میزان 5/4 درصد)، درصد ماده خشک ریشه (به میزان 2/6 درصد) و ظرفیت آنتی اکسیدانی کل (به میزان 8/54 درصد) نسبت به نهال های تلقیح نشده گردید. همچنین شاخص پایداری غشاء سلولی، محتوای کلروفیل کل، محتوای فنل کل و فلاونوئید کل در نهال های تلقیح شده نسبت به نهال های تلقیح نشده چه در شرایط تنش خشکی و چه در شرایط آبیاری نرمال بیشتر بود. به طورکلی، نتایج نشان داد قارچ مایکوریزا باعث بهبود ویژگی های رشدی و کاهش اثرات سوء تنش خشکی از طریق افزایش ترکیبات آنتی اکسیدانی در نهال های لیلکی ایرانی گردید.