عنوان	اثر خودگفتاری استراتژیک و تصویرسازی ذهنی بر تصمیم‌گیری داوران در رشته‌های گروهی
نوع پژوهش	پایان نامه های تقاضا محور و غیر تقاضا محور
کلیدواژه‌ها	خودگفتاری استراتژیک، تصویرسازی ذهنی، مداخله ترکیبی، تصمیم‌گیری
چکیده	مقدمه و هدف: اگرچه از ترکیب خودگفتاری و تصویرسازی ذهنی به عنوان رویکردی اثربخش یاد شده است، اما باید توجه داشت که با دانش محقق مطالعه‌ای که به ترکیب این دو مداخله در تصمیم‌گیری داوران پرداخته باشد، یافت نگردید. بنابراین ضرورت تحقیق بیشتر را آشکار می‌سازد. بنابراین مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر خودگفتاری استراتژیک، تصویرسازی ذهنی و ترکیب آن‌ها بر تصمیم‌گیری داوران در رشته‌های گروهی انجام گرفت. روش‌شناسی: در این پژوهش نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون همراه با چهار گروه (خودگفتاری استراتژیک، تصویرسازی ذهنی، ترکیبی و کنترل)، 60 داور مرد رشته‌های فوتبال، فوتسال، والیبال، بسکتبال و هندبال شهر نجف با درجه داوری 1 و 2 و دامنه سنی 35 تا 45 سال به‌صورت داوطلبانه انتخاب شده و سپس به روش تصادفی در چهار گروه 15 نفره جای گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها، تست تصمیم‌گیری (یک ابزار اینترنتی شامل 200 کلیپ ویدیویی از موقعیت‌های خطا) بود که صحت و زمان تصمیم‌گیری را اندازه‌گیری می‌کرد. شرکت‌کنندگان ابتدا در پیش‌آزمون (20 کلیپ) ارزیابی شدند. سپس مداخله به مدت سه هفته و هر هفته سه جلسه 20 دقیقه‌ای اجرا گردید: گروه خودگفتاری استراتژیک نشانه‌های آموزشی، انگیزشی و سپس برنامه شخصی را دریافت کردند؛ گروه تصویرسازی ذهنی به تجسم جزئیات موقعیت‌ها پرداختند؛ گروه ترکیبی هر دو راهبرد را به‌طور مساوی تمرین کردند؛ و گروه کنترل هیچ تمرین ویژه‌ای ندیدند. در مرحله پس‌آزمون، مجدداً صحت و زمان تصمیم‌گیری شرکت‌کنندگان با همان ابزار ثبت شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بنفرونی در نرم‌افزار SPSS نسخه 26 تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد که هم مداخله خودگفتاری استراتژیک، هم مداخله تصویرسازی ذهنی و هم ترکیب این دو مداخله بر بهبود صحت و زمان تصمیم‌گیری داوران تاثیر معناداری دارد (01/0>P). همچنین دیگر نتایج نشان داد که ترکیب مداخله‌های خودگفتاری استراتژیک و تصویرسازی ذهنی در مقایسه با اجرای به تنهایی این مداخله‌ها از لحاظ آماری باعث بهبود بهتر صحت و زمان تصمیم‌گیری داوران شد (01/0>P). نتیجه‌گیری: این نتایج بر اهمیت به‌کارگیری همزمان راهبردهای کلامی و تصویری در آموزش داوران تأکید دارد و نشان می‌دهد که مداخلات شناختی تلفیقی می‌توانند با بهره‌گیری از سازوکارهای مکمل (همچون مدل کدگذاری دوگانه و مدل تخیل عمل)، بازنمایی‌های ذهنی دقیق‌تری از موقعیت‌های خطا ایجاد کرده و از این طریق صحت و سرعت قضاوت داوران را در شرایط حساس مسابقه به طور چشمگیری ارتقاء بخشند.
پژوهشگران	علیرضا بهرامی (استاد راهنما)، احمد قطبی ورزنه (استاد راهنما)، حسین سجاد قاسم (دانشجو)