عنوان	تأثیر آموزش غیرخطی بر توسعه کمی و کیفی عملکرد شناگران دانشجو
نوع پژوهش	پایان نامه های تقاضا محور و غیر تقاضا محور
کلیدواژه‌ها	آموزش خطی، آموزش غیرخطی، اجرای کمی، اجرای کیفی، شنا
چکیده	مقدمه و هدف: میزان اثربخشی تمرینات در الگوهای آموزش خطی و غیرخطی با ابهام همراه است و نیاز به بررسی مهارت‌های گوناگون برای دستیابی به شواهد مستندتر احساس می‌شود. ازاین‌رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش غیرخطی بر توسعه کمی و کیفی عملکرد شناگران دانشجو انجام گرفت. روش‌شناسی: در این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل، 45 شناگر دانشجو به صورت هدفمند و با دامنه سنی 18 تا 25 سال و براساس معیارهای ورود انتخاب و به صورت تصادفی در 3 گروه آموزش غیرخطی، آموزش خطی و کنترل قرار گرفتند. در مراحل پیش آزمون (قبل از مداخله) و پس آزمون (24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی) هر شرکت‌کننده با فاصله استراحت 10 دقیقه‌ای به اجرای 2 بار شنای 50 متر پرداخت که توسعه کمی (زمان) و کیفی (با استفاده از چک لیست توسط خبرگان) اندازه‌گیری شد. مداخله به مدت شش هفته، با سه جلسه 30 دقیقه‌ای در هفته انجام شد و گروه‌ها بر اساس روش آموزشی، به تمرین‌های مربوط به خود پرداختند. در حالیکه گروه کنترل به انجام فعالیت‌های روزمره می‌پرداختند. داده‌های به دست آمده به روش تی وابسته و آزمون کوواریانس تحلیل شد. نتایج: نتایج نشان داد که آموزش غیرخطی و خطی باعث بهبود معنی‌دار امتیازات کمی و کیفی عملکرد شنای 50 متر دانشجویان گردید (01/0>p). دیگر نتایج نشان داد که شرکت‌کنندگان گروه آموزش غیرخطی در مقایسه با شرکت‌کنندگان گروه اموزش خطی از لحاظ آماری امتیازات کمی و کیفی بالاتری داشته‌اند (01/0>p). نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های این پژوهش، به مربیان شنا، معلمان تربیت بدنی و طراحان برنامه‌های ورزش‌های آبی توصیه می‌شود که به جای اصرار بر آموزش تجویزی و تکراری الگوهای ثابت (رویکرد خطی)، از اصول آموزش غیرخطی مانند دستکاری قیود، ساده‌سازی تکلیف و تمرکز بر نتایج حرکت استفاده کنند تا ضمن افزایش انگیزش درونی شناگران، زمینه را برای یادگیری اکتشافی و توسعه همزمان عملکرد کمی و کیفی آن‌ها فراهم آورند.
پژوهشگران	علیرضا بهرامی (استاد راهنما)، جلیل مرادی (استاد مشاور)، موسی محسن جدوعی احمد (دانشجو)