|
عنوان
|
اثر همزمان تصویرسازی ذهنی و یادگیری مشاهدهای بر سرویس بالای سر والیبال
|
|
نوع پژوهش
|
پایان نامه های تقاضا محور و غیر تقاضا محور
|
|
کلیدواژهها
|
یادگیری مشاهدهای، تصویرسازی ذهنی، سرویس والیبال
|
|
چکیده
|
مقدمه و هدف: تصویرسازی ذهنی و یادگیری مشاهدهای برای دههها عمدتاً بهطور مستقل از یکدیگر مورد بررسی قرار گرفتهاند. با این حال، شواهد پژوهشی اخیر به روشنی نشان میدهند که این دو شکل از تمرینهای شناختی باید بهگونهای مکمل یکدیگر به کار گرفته شوند. از این رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر همزمان تصویرسازی ذهنی و یادگیری مشاهدهای بر سرویس بالای سر والیبال انجام شد. روششناسی: پژوهش حاضر از نوع نیمهتجربی با طرح پیشآزمون–پسآزمون همراه با دورهی پیگیری بود. از بین والیبالیستهای نوآموز شهر نجف، 60 نفر بهروش نمونهگیری در دسترس انتخاب و سپس بهطور تصادفی در چهار گروه (هر گروه 15 نفر) شامل: (1) تصویرسازی ذهنی، (2) یادگیری مشاهدهای، (3) ترکیبی (تصویرسازی ذهنی + یادگیری مشاهدهای) و (4) کنترل گمارده شدند. در مرحلهی پیشآزمون، پس آزمون (48 ساعت بعد از پایان مداخله) و پیگیری (یک ماه بعد از پایان مداخله) مهارتهای سرویس ساده و چکشی والیبال با استفاده از آزمون استاندارد سرویس ایفرد ارزیابی گردید. در مرحلهی مداخله، شرکتکنندگان به مدت هشت هفته و هر هفته سه جلسهی 20 دقیقهای، مداخلات مربوط به گروه خود را دریافت کردند. در حالیکه گروه کنترل به انجام فعالیتهای روزمره خود میپرداخت. دادههای به دست آمده با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری تکراری تحلیل شد. نتایج: یافتههای پژوهش حاضر نشان داد که اعمال مداخلات مبتنی بر یادگیری مشاهدهای و تصویرسازی ذهنی، چه به صورت مستقل و چه تلفیقی، اثر معناداری بر بهبود و ماندگاری مهارتهای سرویس ساده و چکشی والیبال دارد (01/0>p). علاوه بر این، نتایج حاکی از برتری معنادار رویکرد تلفیقی (همزمان) در مقایسه با مداخلات مجزا در هر دو مؤلفه بهبود و ماندگاری عملکرد بود (01/0>p). نتیجهگیری: در مجموع، میتوان نتیجه گرفت که مداخله همزمان یادگیری مشاهدهای و تصویرسازی ذهنی یک راهبرد تمرینی مؤثر، کارآمد و مبتنی بر شواهد عصبی-شناختی برای بهبود و ماندگاری مهارتهای حرکتی در ورزش است و میتواند به عنوان یک روش برتر نسبت به کاربرد مجزای هر یک از این تکنیکها در برنامههای تمرینی ورزشکاران به ویژه در سطوح مبتدی و نیمهماهر مورد استفاده قرار گیرد.
|
|
پژوهشگران
|
علیرضا بهرامی (استاد راهنما)، احمد قطبی ورزنه (استاد مشاور)، فاخر مهدی الموسوی کاظم (دانشجو)
|