عنوان	تاثیر خوداندیشی آگاهانه بر عملکرد و بهزیستی روانشناختی مربیان حرفه‌ای رشته‌های گروهی
نوع پژوهش	پایان نامه های تقاضا محور و غیر تقاضا محور
کلیدواژه‌ها	خوداندیشی آگاهانه، بهزیستی روانشناختی، عملکرد، مربیان حرفه‌ای، رشته‌های گروهی
چکیده	مقدمه و هدف: مربیان حرفه‌ای رشته‌های گروهی به دلیل فشارهای مزمن، حجم کاری بالا و خطر فرسودگی شغلی، نیازمند راهبردهای مؤثر برای حفظ عملکرد و بهزیستی روانشناختی هستند. خوداندیشی آگاهانه به عنوان سازوکاری کلیدی در افزایش خودآگاهی و حمایت از مسیر شغلی پایدار مربیان مطرح شده است، اما تأثیر آن بر عملکرد و بهزیستی روانشناختی مربیان رشته‌های گروهی به طور اختصاصی بررسی نشده بود. بنابراین مطالعه حاضر با هدف تعیین تأثیر خوداندیشی آگاهانه بر عملکرد و بهزیستی روانشناختی مربیان حرفه‌ای رشته‌های گروهی انجام گرفت. روش‌شناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، یک مطالعه نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری را کلیه مربیان ورزشی رشته‌های تیمی شهر بصره تشکیل دادند. با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس، 30 مربی زن و مرد حرفه‌ای دارای حداقل مقام با تیم‌های ورزشی در سطح کشور انتخاب شده و سپس به روش تصادفی در دو گروه خوداندیشی آگاهانه (15 نفر) و کنترل (15 نفر) جای گرفتند. مداخله خوداندیشی آگاهانه به مدت 8 هفته و مطابق با پروتکل هاگلوند و همکاران (2022) اجرا شد که شامل ارسال پیامک‌های روزانه (ارزیابی خلق‌وخو، سطح انرژی و توصیف برجسته‌ترین رویداد مثبت روز) و یک جلسه توجیهی 90 دقیقه‌ای بود. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه عملکرد ورزشی چاربونیو و همکاران (2001) و فرم کوتاه 18 سؤالی پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف بود. داده‌ها با استفاده از آزمون تی وابسته (برای تغییرات درون‌گروهی) و تحلیل کوواریانس (برای مقایسه بین‌گروهی) در نرم‌افزار SPSS نسخه 26 تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد که خوداندیشی آگاهانه بر عملکرد مربیان حرفه‌ای رشته‌های گروهی تأثیر معنی‌داری دارد (001/0=P). میانگین نمرات عملکرد در گروه آزمایش از 58/15 به 25/20 افزایش یافت، در حالی که در گروه کنترل تغییر معنی‌داری مشاهده نشد (05/0
پژوهشگران	علیرضا بهرامی (استاد راهنما)، احمد قطبی ورزنه (استاد مشاور)، هشام خمیس الخزرجی (دانشجو)