عنوان	نقش حکمرانی اقتصادی، انرژی تجدیدپذیر و آموزش در دستیابی به توسعه پایدارر
نوع پژوهش	مقاله ارائه‌شده
کلیدواژه‌ها	توسعه پایدار، حکمرانی اقتصادی، انرژی تجدیدپذیر، آموزش، ایران
چکیده	توسعه پایدار به عنوان هدفی کلیدی برای ایجاد تعادل بین رشد اقتصادی، حفاظت از محیط زیست و عدالت اجتماعی، نیازمند یکپارچگی عوامل مختلف است. این پژوهش به بررسی نقش حکمرانی اقتصادی، انرژی تجدیدپذیر و آموزش در دستیابی به توسعه پایدار با تمرکز بر شرایط ایران می‌پردازد. ایران با چالش‌هایی مانند وابستگی به درآمدهای نفتی، تحریم‌های بین‌المللی و مشکلات زیست محیطی مواجه است که ضرورت بازنگری در سیاست‌های حکمرانی، انرژی و آموزش را برجسته می‌کند. این مطالعه با استفاده از رویکرد ترکیبی کیفی-کمی و جمع‌آوری داده‌ها از طریق پرسشنامه از 250 ذی‌نفع کلیدی (سیاست‌گذاران، مدیران و کارشناسان)، تعاملات بین این عوامل را تحلیل می‌کند. نتایج تحلیل آماری نشان می‌دهد که حکمرانی اقتصادی، انرژی تجدیدپذیر و آموزش تأثیر مثبت و معنی‌داری بر توسعه پایدار دارند. انرژی تجدیدپذیر از طریق کاهش انتشار کربن و ایجاد اشتغال، و آموزش از طریق ارتقای مهارت‌ها، به توسعه پایدار کمک می‌کند. همبستگی مثبت بین متغیرها نشان‌دهنده تبیین قوی واریانس توسعه پایدار است. موانعی مانند کمبود سرمایه‌گذاری خارجی، ضعف زیرساخت‌ها و ناپایداری در کیفیت آموزش، تحقق کامل این هدف را محدود کرده است. این پژوهش با مقایسه یافته‌ها با مطالعات جهانی، مانند اقتصادهای آسیا، پیشنهادهایی برای تقویت سیاست‌گذاری ارائه می‌دهد. این پیشنهادها شامل تقویت شفافیت در حکمرانی، جذب سرمایه‌گذاری در انرژی تجدیدپذیر و اصلاح نظام آموزشی با تأکید بر آموزش سبز است. نوآوری این پژوهش در استفاده از رویکرد ترکیبی و بررسی ادراکات ذی‌نفعان در چارچوب چالش‌های خاص ایران، مانند تحریم‌ها و وابستگی به نفت است. این مطالعه بر لزوم سیاست‌گذاری یکپارچه و نظارت مستقل برای دستیابی به اهداف توسعه پایدار تأکید دارد.
پژوهشگران	عباس خسروانی (نفر دوم)، کرامت اله حیدری رستمی (نفر اول)