عنوان	واکاوی تجارب زیسته کارکنان نیروی انتظامی استان مرکزی از آموزش های ضمن خدمت
نوع پژوهش	پایان نامه های تقاضا محور و غیر تقاضا محور
کلیدواژه‌ها	آموزش ضمن خدمت، تجارب زیسته، فرماندهی انتظامی، پدیدارشناسی
چکیده	آموزش های ضمن خدمت در سازمان های انتظامی نقشی اساسی در ارتقای شایستگی های حرفه ای، حفظ آمادگی عملیاتی و مدیریت اثربخش چالش های امنیتی ایفا می کنند. با این حال، درک عمیق تجربه کارکنان از این آموزش ها برای شناسایی نقاط قوت و ضعف نظام آموزشی ضروری است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی تجارب زیسته کارکنان فرماندهی انتظامی استان مرکزی از آموزش های ضمن خدمت و با بهره گیری از رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی انجام شده است. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته با 11 نفر از کارکنان گردآوری و با استفاده از تحلیل مضمون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش منجر به شناسایی99 مضمون پایه و 9 مضمون سازمان دهنده شد که شامل: کیفیت پایین آموزش های مجازی، ضرورت نیازسنجی اصولی و نظام مند، عدم تمرکز جدی برخی از کارکنان دوره های آموزشی ارائه شده، ضرورت بستر سازی برای برگزاری آموزش با کیفیت، ضرورت باز تعریف توسعه سازمانی متناسب با رشد حرفه ای در دوره های آموزشی و اجرای آموزش متناسب با آن، ضرورت استفاده از آموزش های اصیل و موقعیتی، ضرورت پر رنگ کردن ارزشیابی عملکردی و زمینه محور، ضرورت انتخاب مدرسان آشنا به محیط و با تجربه، ضرورت به روز رسانی محتوای آموزشی است. نتایج پژوهش نشان می دهد که آموزش های موجود از منظر شرکت کنندگان با نوعی شکاف میان محتوای رسمی و واقعیت های عملیاتی میدان مواجه اند. کارکنان اثربخشی آموزش را در گرو ماموریت محور بودن، چالش محوری و امکان تمرین تصمیم گیری در شرایط واقعی یا شبیه سازی شده می دانستند. ضعف در نظام ارزیابی عملکرد محور، کم رنگ بودن آموزش های حین ماموریت و ناکافی بودن بسترسازی سازمانی برای انتقال یادگیری از دیگر یافته های برجسته پژوهش بود. به طور کلی مشارکت کنندگان آموزش موثر را آموزشی می دانستند که مبتنی بر تجربه زیسته، همراه با بازخورد فوری، مسئله محور و قابل کاربرد در موقعیت های واقعی باشد.
پژوهشگران	سیروس منصوری (استاد راهنما)، رحیم مرادی (استاد مشاور)، فاطمه کاظمی نورعینی (دانشجو)