عنوان	اثر فناوری مالی بر نوآوری سبز با نقش میانجی احیای روستایی و تعدیل‌گری تراکم سبز و کیفیت اطلاعات حسابداری
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده
کلیدواژه‌ها	احیای روستایی، تراکم سبز، مالی دیجیتال، کیفیت اطلاعات حسابداری، نوآوری سبز
چکیده	این پژوهش تأثیر فناوری مالی فراگیر بر نوآوری سبز را با تأکید بر نقش میانجی احیای روستایی و نقش تعدیل‌گر تراکم سبز و کیفیت اطلاعات حسابداری بررسی کرد. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌های زوجی از 420 نفر از مدیران و کارشناسان شرکت‌های فعال در حوزه مالی دیجیتال، نوآوری سبز و مناطق روستایی ایران جمع‌آوری شد. تحلیل‌ها با استفاده از سیستم فازی بازه‌ای نوع-2 و مدل معادلات ساختاری فازی انجام شد. نتایج نشان داد که فناوری مالی فراگیر تأثیر مثبت و معناداری بر نوآوری سبز دارد و احیای روستایی به‌عنوان یک عامل میانجی، این رابطه را تقویت می‌کند. تراکم سبز و کیفیت اطلاعات حسابداری نیز به‌عنوان عوامل تعدیل‌گر، اثر فناوری مالی را بهبود می‌بخشند. شاخص‌های برازش مدل نشان‌دهنده تطابق بالای مدل با داده‌هاست. این یافته‌ها بر اهمیت زیرساخت‌های دیجیتال، رقابت زیست‌محیطی و شفافیت مالی در پیشبرد توسعه پایدار تأکید دارند. پیشنهاد‌های سیاستی شامل تقویت زیرساخت‌های مالی دیجیتال، توسعه احیای روستایی، ایجاد خوشه‌های صنعتی سبز، ارتقای استانداردهای حسابداری و حمایت از شرکت‌های کوچک و متوسط است. محدودیت‌هایی مانند دسترسی محدود به داده‌های مناطق روستایی و پیچیدگی محاسباتی روش فازی وجود دارد. تحقیقات آتی می‌توانند بر تحلیل داده‌های طولی، بررسی نقش فناوری‌های نوظهور مانند هوش مصنوعی و ارزیابی تأثیر سیاست‌های منطقه‌ای تمرکز کنند. این پژوهش با ارائه چارچوبی نوآورانه، راهکارهای عملی برای توسعه پایدار ارائه می‌دهد.
پژوهشگران	کرامت اله حیدری رستمی (نفر اول)، یاسمن خلیلی (نفر سوم)، مهدیس نیکزاد قادیکلایی (نفر دوم)