عنوان	تبیین جامعه‌شناختی جرائم زیست‌محیطی در فریدون‌کنار(آزمون تجربی نظریۀ فنون خنثی‌سازی)
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده
کلیدواژه‌ها	جرائم زیست‌محیطی، شکار غیرقانونی پرنده، فنون خنثی‌سازی، فریدون‌کنار.
چکیده	جرایم زیست‌محیطی طیف وسیعی از فعالیت‌هایی را پوشش می‌دهد که قوانین زیست‌محیطی را نقض می‌کند و باعث آسیب یا خطر قابل توجهی برای محیط زیست و سلامت انسان می‌شود. شکار غیرقانونی پرنده یکی از مهم‌ترین جرائم زیست‌محیطی در ایران و جهان است. تحقیق حاضر درصدد بررسی میزان شکار غیرقانونی پرنده در شهرستان فریدون‌کنار استان مازندران و تبیین آن با نظریۀ فنون خنثی‌سازی است. این تحقیق به روش پیمایشی و با ابزار پرسشنامه برای جمع‌آوری داده‌ها انجام شده است. جامعۀ آماری تحقیق افراد بالای 15 سال مناطق شهری شهرستان فریدون‌کنار بوده‌اند. حجم نمونه با فرمول کوکران حدود 400 نفر محاسبه شد. روش نمونه‌گیری طبقه‌ای است. نتایج تحقیق نشان داد که میانگین شکار غیرقانونی پرنده 2/17 و در حد کم است. شکار کَشتِل بیشترین میانگین را با 35/2 به خود اختصاص داده است. بعد از آن، شکار غاز وحشی دارای بیشترین میانگین با 24/2 است. همچنین کمترین میانگین با 86/1 درصد به شکار سایر پرندگان وحشی تعلق دارد. نتایج مدل رگرسیون چندگانه نشان داد که قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده‌های متغیر شکار غیرقانونی پرنده در مدل دو به‌ترتیب متغیرهای، سرزنش مجازات‌کننده (بتا=42/0)، وفاداری بالا (بتا=19/0)، تحصیلات (بتا=17/0-) و انکار قربانی (بتا=14/0) هستند. ضریب تعیین 24 درصد محاسبه شده است. به این معنی که حدود 24 درصد از تغییرات شکار غیرقانونی پرنده توسط متغیرهای مستقل توضیح داده می‌شود. به طور کلی می‌توان بیان کرد که اگرچه میزان شکار غیرقانونی در فریدون‌کنار در سطح کم ارزیابی شده، اما عامل اصلی تداوم آن، بهره‌گیری شکارچیان از فنون خنثی‌سازی به‌ویژه سرزنش مجازات‌کنندگان است. لذا برای حفاظت مؤثر از پرندگان، باید فراتر از برخوردهای فیزیکی، بر تغییر باورهای توجیه‌گرِ جرم و اصلاح نگرش‌های فرهنگی تمرکز کرد.
پژوهشگران	سید احمد میرمحمدتبار (نفر اول)، مریم سهرابی (نفر دوم)