عنوان	بررسی اثر باترینگ برروی میکروساختار فولاد دوفازی
نوع پژوهش	پایان نامه های تقاضا محور و غیر تقاضا محور
کلیدواژه‌ها	فولاد دوفازی، جوشکاری TIG، باترینگ، سیلیسیم، دلتا فریت، ریزساختار، ریزسختی
چکیده	پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر لایه‌ی باترینگ بر ریزساختار فولادهای دوفازی فریتی–مارتنزیتی انجام شده است. بدین منظور، سه نوع فولاد دوفازی با مقادیر متفاوت عنصر سیلیسیم به‌عنوان عامل فریت‌زا انتخاب گردید تا نقش ترکیب شیمیایی در رفتار جوشکاری و تغییرات میکروساختاری آنها مورد ارزیابی قرار گیرد. به‌منظور ایجاد لایه‌ی باترینگ، از الکترود زنگ‌نزن ER316L به روش جوشکاری قوس تنگستن گازی (TIG) استفاده شد و سپس نمونه‌ها تحت آزمون‌های متعددی شامل میکروسکوپی نوری و الکترونی، آنالیز طیف‌سنجی پراکندگی انرژی پرتو ایکس (EDS) و آزمون ریزسختی قرار گرفتند. یافته‌ها نشان داد که افزایش مقدار سیلیسیم تأثیر چشمگیری بر مورفولوژی فازهای فریتی -مارتنزیتی داشته و تغییرات سختی موضعی فولاد دوفازی ناشی از این اصلاحات ریزساختاری است. نتایج همچنین بیانگر آن بود که پدیده‌ی رقیق‌شدگی و مقدار دلتا فریت در پاس‌های جوش به‌شدت تحت تأثیر ترکیب شیمیایی فولاد پایه و الکترود مصرفی قرار دارد. بررسی‌ها نشان داد حضور دلتا فریت عاملی کلیدی در کاهش حساسیت به ترک گرم در فرآیندهای جوشکاری است. از این‌رو، افزایش مقدار سیلیسیم با افزایش پایداری دلتا فریت در پاس اول و کاهش انحلال آن در اثر چرخه‌های حرارتی ناشی از جوشکاری چندپاسه همراه بود. این امر به بهبود یکنواختی ریزساختار و ارتقای پایداری مکانیکی در نواحی جوش انجامید. بر اساس نتایج، استفاده از لایه‌ی باترینگ با الکترود زنگ‌نزن ER316L راهکاری مؤثر برای بهبود کیفیت جوشکاری فولادهای دوفازی محسوب می‌شود و امکان اتصال موفقیت‌آمیز آنها به فلزات ناهمسان را فراهم می‌سازد. این دستاورد، به‌ویژه در طراحی فرآیندهای جوشکاری در صنایع خودروسازی و سازه‌های مهندسی که نیازمند اتصالات با استحکام و پایداری بالا هستند، دارای اهمیت کاربردی فراوان است.
پژوهشگران	رضا بیگی (استاد راهنما)، اشکان نوری (استاد راهنما)، امین محمدی (دانشجو)