عنوان	زبان زنانه در اشعار راضیه موسوی بر اساس نظریه رابین لیکاف
نوع پژوهش	مقاله ارائه‌شده
کلیدواژه‌ها	زبان زنانه، رابین لیکاف، غزل معاصر، راضیه موسوی.
چکیده	این پژوهش به بررسی ویژگی‌های زبان زنانه در اشعار راضیه موسوی می‌پردازد و می‌کوشد نشان دهد چگونه زبان زنان در متون ادبی بازتاب‌دهنده تجربه‌ها، احساسات و جایگاه اجتماعی آنان است. چارچوب نظری تحقیق بر اساس نظریه رابین لیکاف و مطالعات زبان‌شناسی اجتماعی زنان شکل گرفته است و شاخصه‌های اصلی زبان زنانه شامل توجه به جزئیات، کاربرد واژه‌های تأکیدی، تردیدنماها، واژه‌های عاطفی و واژه‌های زنانه صریح و ضمنی مورد توجه قرار گرفته‌اند. داده‌های پژوهش از تحلیل محتوای مجموعه اشعار موسوی استخراج شده و با رویکرد توصیفی-تحلیلی بررسی شده‌اند. نتایج نشان می‌دهد زبان زنانه در آثار موسوی به گونه‌ای ساختاریافته و هدفمند به بازنمایی هویت، احساسات و تجربیات زیسته زنان می‌پردازد و در عین حال موقعیت اجتماعی آنان را انعکاس می‌دهد. این مطالعه اهمیت تحلیل ویژگی‌های زبانی زنان را در فهم بهتر متن‌های ادبی زنانه برجسته می‌سازد و نشان می‌دهد که زبان علاوه بر نقش ارتباطی، ابزار مهمی برای بازنمایی روانی و اجتماعی زنان است. یافته‌های این پژوهش می‌تواند مبنای مطالعات آینده در حوزه زبان و جنسیت و تحلیل متون ادبی زنانه قرار گیرد.
پژوهشگران	حجت اله امیدعلی (نفر اول)، مریم احمدی (نفر دوم)