عنوان	تهیه و مشخصه یابی پلیمر زیست تخریب پذیر برایه نشاسته پوست سیب زمینی و ارزیابی کارایی آن به عنوان جاذب
نوع پژوهش	پایان نامه های تقاضا محور و غیر تقاضا محور
کلیدواژه‌ها	زیست تخرب یذیر، نشاسته، جاذب
چکیده	در سالهای اخیر پلیمرهای زیست تخریبپذیر به دلیل خواص فیزیکی و ساختاری مناسب، زیست تخریبپذیری، در دسترس و ارزان بودن تحت عنوان جاذبهای مناسب در تصفیهی آب مورد توجه قرار گرفتهاند. فراوانترین ترکیبات آلی موجود در طبیعت کربوهیدراتها هستند. جاذبهای مبتنی بر نشاسته به دلایلی همچون اقتصادی بودن، فراوانی، در دسترس بودن، ترکیب شیمیایی مناسب، تجدیدپذیری و... به عنوان جاذب مناسب مورد استفاده قرار میگیرند. برای بالا بردن کاربرد نشاسته و استفادهی بهتر از آن از نظر شیمیایی، فیزیکی و ژنتیکی اصلاح میشوند. اصلاح شیمیایی با قرار دادن گروههای عاملی جدید بر روی ستون فقرات نشاسته انجام میشود. استفاده از اتصالدهندهها و نرمکنندهها بر روی خواص مکانیکی پلیمرها تاثیر میگذارد. افزایش اتصالدهندهها منجر به بالا رفتن استحکام کششی و افزایش نرمکنندهها منجر به افزایش انعطافپذیری و افزایش درصد کشیدگی میشود. در این پژوهش از اسیداستیک به عنوان اتصالدهنده و گلیسیرین به عنوان نرمکننده استفاده شده است. مشخصات جاذب با استفاده از روشهای تبدیل فوریه مادون قرمز FTIRو آنالیز حرارتی TGAآنالیز FE-SEMو مقاومت کششی مورد بررسی قرار گرفت. سپس تاثیر عواملی مانند دما، اثر غلظت محلول مادر، اثر مقدار جاذب، اثر pHواثر زمان تماس بر میزان جذب رنگ و فلز توسط جاذب بررسی گردید. نتایج بهینه برای رنگ متیلن بلو با استفاده از دمای ۱۰۰درجه سانتیگراد، سرعت هم زدن ۳۰۰دور بر دقیقه، غلظت محلول ۶میلیگرم بر لیتر، مقدار جاذب ۰.۷گرم ، pHبرابر ۶و زمان تماس ۲۴ساعت به دست آمد.
پژوهشگران	امیر عزیزی (استاد راهنما)، زهرا زینی وند (دانشجو)