عنوان	سیاست های اقتصاد یادگیرنده جهت دست یابی به توسعه پایدار
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده
کلیدواژه‌ها	اقتصاد یادگیرنده، نوآوری، توسعه پایدار، اقتصاد محیط زیست
چکیده	زمینه و هدف: پیشرفت علم و تکنولوژی، بهره­وری و رقابت صنعتی را ارتقاء داده، همچنین به طور گسترده ای استاندار و کیفیت زندگی را بهبود بخشیده است اما همین عوامل خود منشا ناپایداری کنونی بوده­اند وخود مشکلات جدیدی به بار آورده­اندکه برای حل آن­ها، نیاز به تخصص­های پیچیده و فناوری گران­تراست. روش بررسی: این مقاله بر اساس پارادایم تحلیل محتوا و روش تجزیه و تحلیل سیستمی انجام شده است. با توجه به محدودیتهای مدل اقتصادی سنتی، رویکردهای جدید اقتصاد محیط زیست و نوآوری تحلیل شده و به چالشهای تحقق توسعهپایدار و مولفه های آن پرداخته شده است. یافته ها: آینده بشریت به این­که آیا می­تواند یک نظام اقتصادی و اجتماعی با «توان عملیاتی» ماده و انرژی که به محدودیت­های اکولوژیکی احترام می گذارد را توسعه بدهد، بستگی دارد و این چالش نهایی برای اقتصاد یادگیرنده است. بر اساس نتایج تحلیلی به دست آمده، چارچوب انتخاب ابزارهای سیاستی، ویژگی­های هر یک و زمان استفاده از این ابزارهای سیاستی جهت ترویج توسعه پایدار ارائه گردیده است. بحث و نتیجه گیری: این مطالعه نشان می­دهد اگرچه به سرعت در حال رسیدن به آستانه رشد عملیاتی هستیم و در آن نقطه ظرفیتی برای برداشت خالص بیشتر از طبیعت وجود ندارد، اما هنوز با تمرکز بر اصول و ظرفیت­های اقتصاد محیط زیست رشد امکان پذیر است.
پژوهشگران	محمد حسین محمدی اشنانی (نفر اول)، مجید مخدوم فرخنده (نفر چهارم)، افشین دانه کار (نفر سوم)، وحید ماجد (نفر پنجم)، طاهره میرعمادی (نفر دوم)