1402/12/06
شهناز شهرجردی

شهناز شهرجردی

مرتبه علمی: دانشیار
ارکید: https://orcid.org/0000-0002-7903-8567
تحصیلات: دکترای تخصصی
اسکاپوس: 36619279100
دانشکده: دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی
نشانی: دانشگاه اراک، گروه فیزیولوژی و آسیب شناسی ورزشی
تلفن: 08634173492

مشخصات پژوهش

عنوان
تاثیر یکبار تمرین اصلاحی بر تغییرات الکترومایوگرافی عضلات در حین بالا آمدن بازو در والیبالیست های دارای ناهنجاری سربه جلو و شانه گرد
نوع پژوهش
پایان نامه های تقاضا محور و غیر تقاضا محور
کلیدواژه‌ها
یکبار تمرین اصلاحی، الکترومایوگرافی، سربه جلو، شانه گرد، والیبالیست ها
سال 1401
پژوهشگران شهناز شهرجردی(استاد راهنما)، مسعود گلپایگانی(استاد راهنما)، مهدیه آذریون(دانشجو)

چکیده

هدف: انحراف پوسچر سر از راستای طبیعی و نرمال، سبب افزایش استرس بر دستگاه اسکلتی-عضلانی نواحی گردن، کمربند شانه ای، بازو و تنه می شود. ناهنجاری سر به جلو می تواند سبب جلو رفتگی شانه ها در صفحه ساجیتال یا همان بروز عارضه شانه گرد شده و در مجموع، سبب انحراف یک چهارم فوقانی بدن از راستای طبیعی شود. این تغییرات باعث ایجاد تنش عضلانی و استرس در اطراف گردن و شانه ها و بی حسی، درد، از دست دادن عملکرد و علائم مختلف ریشه عصب در اندام فوقانی می شود. اگرچه تحقیقات پیشین بر وجود ارتباط بین پوسچر سربه جلو و افزایش درد و مشکلات شانه وجود دارد، اما مطالعات اندکی چگونگی این ارتباط را در حین انجام فعالیت در عضلات بررسی کرده اند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر یکبار تمرین اصلاحی بر تغییرات الکترومایوگرافی عضلات در حین بالا آمدن بازو در والیبالیست های دارای ناهنجاری سربه جلو و شانه گرد بود. روش شناسی: در این تحقیق 16 نفر دختر (20-25) سال، شامل (ناهنجاری سربه جلو و شانه گرد) از بین والیبالیست های شهرستان ملایر انتخاب شدند. در ابتدا به وسیله گونیامتر و گونیا زاویه کرانیوورتبرال و فاصله خطی بین قسمت خلفی استخوان آکرومین با تخت آزمودنی ها اندازگیری شد. افرادی که کرانیوورتبرال آن ها در محدوده 43/62±0/71 اندازگیری شد و افرادی فاصله خطی شانه راست 68/0± 09/8 و شانه چپ 68/0 ± 71/8 در گروه سربه جلو و شانه گرد قرار گرفتند. سطح فعالیت الکترومایوگرافی عضلات استرنوکلایدوماستوئید راست و چپ، تراپزیوس فوقانی، اینفرااسپیناتوس، اسپیلیونیوس کپیتیس، پکتورالیس ماژور، دلتوئید قدامی و دلتوئید میانی حین بالا بردن بازو توسط دستگاه الکترومایوگرافی ثبت شد. یافته ها: جهت مقایسه میزان فعالیت الکترومایوگرافی هر یک از عضلات در گروه از آزمون آماری تی زوجی استفاده گردید. تجزیه و تحلیل آماری افزایش معناداری در میزان فعالیت الکتریکی پکتورالیس ماژور راست (sig=0/001) با میانگین های پیش و پس آزمون عضله به ترتیب 42/138و43/155 را نشان داد. همچنین کاهش معناداری در 7 عضله دیگر مشاهده شد. بحث و نتیجه گیری: یافته های پژوهش نشان داد با توجه به سطح معناداری تمرین اصلاحی بر ناهنجاری سربه جلو و شانه گرد به طور مثبت بر فعالیت عضلات اطراف گردن و شانه در طول حرکت بازوی فرد تاثیر می گذارد. نتایج این مطالعه می تواند به متخصصین اصلاحی برای