1403/01/30
خلیل فقیهی

خلیل فقیهی

مرتبه علمی: استاد
ارکید: https://orcid.org/0000-0001-9884-1788
تحصیلات: دکترای تخصصی
اسکاپوس: 6603751266
دانشکده: دانشکده علوم پایه
نشانی: دانشگاه اراک، گروه شیمی
تلفن:

مشخصات پژوهش

عنوان
سنتز و بررسی خواص گرمایی، نوری و مکانیکی نانوکامپوزیت های پلی اورتانی جدید حاوی گروه فنیل آزو در اسکلت اصلی
نوع پژوهش
پایان نامه های تقاضا محور و غیر تقاضا محور
کلیدواژه‌ها
پلی اورتان، بتا-سیکلودکسترین، نانوذرات مغناطیسی، فنیل آزو، حذف آلاینده ها.
سال 1399
پژوهشگران یاسر محمدی(دانشجو)، خلیل فقیهی(استاد راهنما)، علیرضا کریمی(استاد مشاور)

چکیده

در این پژوهش ابتدا پنج ساختار پلی اورتانی حاوی گروه فنیل آزو با استفاده از دی ایزو سیانات (4) در زنجیر اصلی تهیه شد و خواص آن ها از قبیل خواص حرارتی مورد بررسی قرار گرفت سپس یکی از این پلی اورتان ها که با استفاده از بیس (2 و 5-دی متیل-4-هیدروکسی فنیل) پارا تولیل متان (7) تهیه شده بود، جهت ساخت نانو کامپوزیت مغناطیسی مورد استفاده قرار گرفت. کاربرد نانوکامپوزیت مغناطیسی پلی اورتانی (14) - حاوی آزو بنزن و بتا سیکلودکسترین - در حذف فنل ها از آلاینده های آلی از آب مورد مطالعه قرار گرفت. ابتدا ترکیب 4 ،4- (دی آزن 1 و 2- دی ایل) دی بنزوئیک اسید (2) تهیه شده و به مونومر 4 و4 -(دی آزن 1 و 2- دی ایل) دی بنزوئیل آزید (3) تبدیل شد و این ترکیب تحت جو نیتروژن به 1 و 2- بیس (4- ایزوسیاناتو فنیل) دی آزن (4) تبدیل گردید. سپس با اضافه شدن دی ال (7) به دی ایزوسیانات (4)، پیش پلیمر حاصل شده که با اتصال به بتا سیکلودکسترین و نانو ذرات مغناطیسی آهن، پلیمر (14) به عنوان محصول نهایی حاصل می شود. ویژگی های نانو کامپوریت 14 به وسیله طیف سنجی مادون قرمز (FT-IR)، طیف سنجی رزونانس مغناطیس هسته (NMR)، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM- EDX)، پراش اشعه X(XRD)، آنالیز وزن سنجی حرارتی (TGA)، مغناطیس سنجی (VSM) و طیف سنجی UV-Vis مشخص شد. با اضافه کردن پلی اورتان (14) به پلی وینیل الکل (PVA) و استفاده از نتایج خواص مکانیکی مشخص شد که پلی اورتان (14) سبب کاهش خواص مکانیکی پلی وینیل الکل می گردد. بررسی خواص مغناطیسی نشان می دهد که قدرت مغناطیسی نانوذرات آهن با پوشش دهی با سیلیکون دی اکسید کاهش می یابد. در ادامه پلیمر (14) به عنوان یک جاذب جدید برای حذف 4-کلرو فنل و 4-نیترو فنل از محیط آبی به کار گرفته شد. همچنین تاثیرات pH، دما، زمان و مقدار جاذب بر میزان جذب مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد میزان جذب به شدت به میزان جاذب و pH وابسته می باشد به نحوی که بیشترین میزان حذف درpH برابر با 3 و 50 میلی گرم از جاذب بوده که به ترتیب 94 و 3/91 درصد حذف برای 4-نیتروفنل و 4-کلرو فنل به دست آمد.