1403/04/30
علی صباغی

علی صباغی

مرتبه علمی: دانشیار
ارکید: https://orcid.org/0000-0002-4326-5426
تحصیلات: دکترای تخصصی
اسکاپوس:
دانشکده: دانشکده ادبیات و زبان های خارجی
نشانی: دانشگاه اراک- گروه زبان و ادبیات فارسی
تلفن:

مشخصات پژوهش

عنوان
تحقیق و تصحیح تحفه اهل الوصول فی علم الفصول صدرالدّین محمّد اُشْنُهی
نوع پژوهش
پایان نامه های تقاضا محور و غیر تقاضا محور
کلیدواژه‌ها
متـن پژوهی، تصحیـح نسخـه خطّی، تحفـه اهل الوصــول فی علم الفصول، صدرالـدّین محمّـد اُشْنُهی، مجلس گویی، سبک شناسی
سال 1402
پژوهشگران علی صباغی(استاد راهنما)، عبدالامیر عمیرات(دانشجو)

چکیده

موضوع اصلی پژوهش حاضر، تصحیح تنها نسخۀ شناخته‌شدۀ رساله تحفـه اهل‌الوصول فی علم-الفصول صدرالدّین محمّد اُشْنُهی، تحقیق در احوال و آثار وی و هم‌چنین بررسی ویژگی‌های مجالس اوست. برای این منظور، پس از طرح کلیّاتی درباب شیوه پژوهش در فصل نخست، به بررسی احوال و آثار اُشْنُهی با استفاده از روش اسنادی و کتابخـانه‌ای در فصل دوم پرداخته‌ایم. در فصل سوم، ضمن معرّفی و ذکر برخی ویژگی‌های ظاهری و کتابتی اثر مورد نظر، ویژگی‌های ساختاری و مؤلّفه‌های سبکی مجالس اُشْنُهی را از سه دیدگاه زبانی، ادبی و محتوایی بررسی کرده‌ایم. در فصل چهارم، رساله تحفـه اهل‌الوصول را با بهره‌گیری از شیوۀ قیاسی تصحیح کرده‌ایم و از آن‌جا که مقابله‌کننده متن، نسخه کتابت شده را با سه نسخه‌بدل‌‌ مقابله نموده و اختلاف آن‌ها را در حواشی ثبت کرده است، ما نیز اختلاف نسخه‌بدل‌ها را در پاورقی‌ها نشان داده‌ و هرگاه ضبـط نسخه‌بدل‌هـا را بر نسخه اصل برتر دانسته‌ایم، این امـر را در پاورقی‌ها آورده و آن‌چه را که خود به متن افزوده‌ایم، داخل قلاب نهاده‌ایم. در فصل پنجم، دستاوردهای پژوهش را فهرست‌وار آورده و پیشنهادی درباره پژوهش در آثار دیگر نویسنده ارائه کرده‌ایم. در فصل ششم هم تعلیقاتی به متن افزوده‌ایم. دستاوردهای این پژوهش نشان می‌دهد که رسم پرسش و پاسخ، قرائت قرآن در آغاز و میانه مجالس به اشاره واعظ و نیز ذکر دعـا و صلوات در آغـاز و انجـام آن‌ها از جمله آداب و رسـومی است که در مجالس اُشْنُهی رعـایت می‌شـده است. وی مطالب مطرح‌شـده در مجـالس خـویش را نیـز با به کارگیری شیوه‌هـایی همانند تفسیـر، تأویل، گفت‌وگـو، حکایت و داستـان، استشهاد به شعر، آیـه و حـدیث، توصیف و تـداعی پرورانده است. در نهـایت هم باید گفت که اُشْنُهی ادامه‌دهنده شیوه مجلس‌گویی پیش از خود است و مجالس وی نیز از نظر ساختاری و شیوه ارائه مطالب، به مجالس مولانا شباهت دارند.