مجید مردانیان قهفرخی

مقدمه: در شرایطی همچون پاندمی کووید-19 تمرینات در منزل به عنوان یک جایگزین مناسب برای تمرینات در مرکز در بیماران مبتلا به ام اس توصیه شده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر شش ماه تمرینات عصبی- عملکردی در منزل بر کیفیت زندگی و عملکرد جسمانی بیماران مبتلا به ام اس دارای اختلال شناختی است. مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی 62 بیمار مبتلا به ام اس (سن 03/9±79/38 سال، مدت بیماری 66/5±53/8 سال و نمره مقیاس ناتوانی 22/1±32/4)، پس از تشخیص اختلال شناختی به صورت تصادفی به دو گروه تمرینات عصبی-عملکردی و کنترل تقسیم شدند. پس از یک ماه تمرین در مرکز، بیماران به مدت شش ماه تمرینات در منزل را به صورت سه جلسه در هفته انجام دادند. در ویزیت‌های ماهانه ارزیابی عملکرد جسمانی انجام شد و برنامه تمرین ماهانه ارائه شد. یک هفته قبل و یک هفته پس از پروتکل شاخص‌های تن سنجی و کیفیت زندگی انجام شد. یافته های پژوهش: نتایج نشان داد شش ماه تمرینات عصبی-عملکردی در منزل موجب بهبود معنی دار توانایی راه رفتن (001/0 P≤)، عملکرد اندام تحتانی-پای برتر (009/0 P=) و پای غیر برتر (001/0 P≤) نسبت به گروه کنترل می شود. تفاوت معنی‌داری در متغیر‌ کیفیت زندگی بین گروه‌های پژوهش مشاهده نشد (059/0 P≥). بحث و نتیجه گیری: تمرینات عصبی-عملکردی بلند مدت در منزل با رعایت اصل اضافه بار تدریجی با شیب کم می‌تواند به عنوان مداخله‌ای موثر جهت بهبود توانایی راه رفتن در بیماران مبتلا به ام اس قرار گیرد.