ظهور هوش مصنوعی (AI) و به کارگیری آن در حوزه آموزش، به طرز بیسابقهای امکان تغییر و تحول در روشهای تدریس و یادگیری را به ارمغان آورده است (Agrawal et al., 2022). هرچه مؤسسات آموزشی در سراسر جهان بیشتر ابزارها و سیستمهای مبتنی بر هوش مصنوعی را به کار میگیرند، چالشهای نحوه استفاده از آن نیز پیچیدهتر میشود و بدین طریق لزوم بررسی عوامل متعدد مرتبط با این امر بیشتر نمود پیدا میکند (Díaz & Nussbaum, 2024). وقتی سخن از ادغام هوش مصنوعی در حوزه آموزش میکنیم در حقیقت چیزی فراتر از پذیرفتن صرف فناوری در محیطهای یادگیری پررنگ میشود، یا به عبارت دیگر می توان گفت استفاده موثر ازهوش مصنوعی در حوزه آموزش نیازمند تغییرات اساسی در رویکردهای آموزشی، ساختارهای نهادی و فلسفههای آموزشی میباشد (Kumar, 2024). هم اکنون کاربردهای آموزشی هوش مصنوعی تنوع وسیعی دارد و از پلتفرمهای یادگیری هوشمند و شخصیسازی شده گرفته تا ابزارهای ارزیابی خودکار و نیز سیستمهای تجزیه و تحلیل با قابلیت پیشبینیکنندگی متغیر است(Sumartono et al., 2024). با این حال، استفاده موفقیتآمیز از این فناوری نیازمند تحلیل و بررسی دقیق ملاحظات فنی، آموزشی، اخلاقی و اجتماعی است تا بتواند به طور قابل توجهی اثربخش باشد (Okagbue et al., 2023). ما در این مقاله به بررسی عوامل و ملاحظاتی که در به کارگیری موثر از هوش مصنوعی در محیطهای آموزشی تاثیر گذارند میپردازیم.
