1403/04/05
شهناز شهرجردی

شهناز شهرجردی

مرتبه علمی: دانشیار
ارکید: https://orcid.org/0000-0002-7903-8567
تحصیلات: دکترای تخصصی
اسکاپوس: 36619279100
دانشکده: دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی
نشانی: دانشگاه اراک، گروه فیزیولوژی و آسیب شناسی ورزشی
تلفن: 08634173492

مشخصات پژوهش

عنوان
مقایسه رشد حرکتی کودکان دختر و پسر با والدین نسبی و سببی
نوع پژوهش
مقاله چاپ‌شده
کلیدواژه‌ها
والدین نسبی، والدین سببی، کودکان، رشد حرکتی درشت، جنسیت.
سال 1393
مجله مجله دانشگاه علوم پزشكي شهركرد
شناسه DOI
پژوهشگران حسن خلجی ، علیرضا بهرامی ، شهناز شهرجردی ، تهمینه سلطانی

چکیده

زمینه و هدف: مطالعات نشان داده اند ازدواج فامیلی می تواند احتمال بروز مشکلات متعددی در رشد حرکتی را موجب گردد. هدف این تحقیق مقایسه رشد حرکتی کودکان دختر و پسر با والدین نسبی و سببی بوده است. روش بررسی: در این مطالعه مقطعی، رشد حرکتی 15 کودک 4 و 5 ساله و 15 کودک 8 و 9 ساله با والدین نسبی با 15 کودک 4 و 5 ساله و 15 کودک 8 و 9 ساله با والدین سببی که به صورت خوشه ای چند مرحله ای از چهار مدرسه ابتدایی دخترانه و پسرانه و پانزده مهد کودک شهرستان اراک انتخاب شده بودند مقایسه شد. برای سنجش رشد حرکتی از آزمون رشد حرکتی درشت اولریخ-2 استفاده گردید. یافته ها: بین مهارت های دستکاری، جابجایی و رشد حرکتی درشت کودکان دختر و پسر 5 -4 ساله و رشد حرکتی و مهارت های جابجایی و دستکاری کودکان پسر 8-9 ساله و مهارت های جابجایی کودکان دختر 8-9 ساله با والدین نسبی و سببی تفاوت معنی داری وجود نداشت (P>0/05)؛ ولی رشد حرکتی و مهارت های دستکاری کودکان دختر 8-9 ساله با والدین سببی بهتر از کودکان با والدین نسبی بود (P<0/05). نتیجه گیری: همانطور که رشد حرکتی و مهارت های دستکاری دختران والدین سببی بالاتر از والدین نسبی بود. می توان گفت، ازدواج نسبی والدین ممکن است بر رشد حرکتی کودکان تأثیر داشته باشد. برای مشخص تر شدن میزان تأثیر این نوع ازدواج ها بر رشد حرکتی پیشنهاد می شود تأثیر ازدواج نسبی والدین در حوزه ورزش قهرمانی نیز بررسی شود.