1403/01/27
سعید موسوی پور

سعید موسوی پور

مرتبه علمی: دانشیار
ارکید: https://orcid.org/0000-0002-1116-1630
تحصیلات: دکترای تخصصی
اسکاپوس:
دانشکده: دانشکده علوم انسانی
نشانی: دانشگاه اراک- گروه روانشناسی
تلفن:

مشخصات پژوهش

عنوان
مقایسه اثر بخشی گشتالت درمانی گروهی بر میزان خود تنبیهی، ذهن آگاهی و اثر استیگما در مادران کودکان دارای اختلالات طیف اتیسم، کم توانی هوشی و چندمعلولیتی شهر اراک در سال 1399-1398
نوع پژوهش
پایان نامه های تقاضا محور و غیر تقاضا محور
کلیدواژه‌ها
گشتالت درمانی، خودتنبیهی، ذهن آگاهی، استیگما، اختلالات طیف اتیسم، کم توانی هوشی، چندمعلولیتی
سال 1399
پژوهشگران ارغوان علیپور(دانشجو)، سعید موسوی پور(استاد راهنما)، جمیله خدادادی(استاد مشاور)

چکیده

خانواده نظامی اجتماعی است که اختلال در هر یک از اعضای آن، کل نظام را مختـل می -کند. یکـی از مواردی که بر نظام خانواده تأثیر می گـذارد، معلولیـت فرزندان است. پژوهش-ها نشان می دهد که اثرات منفی داشتن کودک کم توان یا ناتوان موجب ایجاد تنش و فشار در اعضای خانواده خصوصاً مادر می شود (نریمـانی آقامحمـدیان، رجبی، 1386). مادران این کودکان از منابع حمایتی و مؤثری برخوردار نیستند. گاهی آن ها آنقدر از کودک کم توان خود حمایت می کنند که موجب غفلت از خود در تمامی ابعاد جسمی، روانی، معنوی و اجتماعی می شوند (محمدخان کرمانشاهی و همکاران، 1385). هدف از پژوهش حاضر تعیین اثر بخشی گشتالت درمانی گروهی بر میزان خودتنبیهی، ذهن آگاهی و اثراستیگما در مادران کودکان دارای اختلالات طیف اتیسم، کم توانی هوشی و چندمعلولیتی در شهر اراک در سال های 1399-1398 بوده است. مواد و روش: روش این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش شناسی در زمره پژوهش های شبه تجربی باطرح پیش آزمون-پس آزمون بوده است. جامعه آماری شامل تمامی مادران کودکان دارای اختلالات طیف اتیسم، کم توانی هوشی و اختلال چندمعلولیتی شهراراک بوده است. نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شده و شامل 6 نفر از مادران دارای فرزند مبتلا به اختلالات طیف اتیسم،13 نفر از مادران دارای فرزند مبتلا به کم توانی هوشی و 10 نفر از مادران دارای فرزند مبتلا به معلولیت های چندگانه بوده است. گروه های مادران دارای کودکان مبتلا به اختلالات طیف اتیسم، کودکان مبتلا به کم توانی هوشی و کودکان مبتلا به چندمعلولیت، تحت آموزش گشتالت درمانی گروهی قرارگرفتند. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه های کنترل فکر (با زیر مجموعه خود تنبیهی)، اثراستیگما و پرسشنامه پنج عاملی ذهن آگاهی بوده است. نتایج: نتایج حاصل از پژوهش حاضر نشان داد که، گشتالت درمانی گروهی بر میزان خودتنبیهی، ذهن آگاهی و اثراستیگما در مادران کودکان مبتلا به اختلالات طیف اتیسم، کم-توانی هوشی و چندمعلولیتی اثر معنادار دارد وهمچنین مشخص شد که میان اثرگذاری گشتالت درمانی گروهی در زمینه خودتنبیهی بین گروه مادران کودکان مبتلا به اختلالات طیف-اتیسم با دو گروه مادران کودکان مبتلا به کم توانی هوشی و چند معلولیتی تفاوت معناداری وجوددارد. در مورد سایر متغیرها وگروه ها در زمینه اثر بخشی گشتالت درمانی گروهی، ت