1403/04/30
علی کاظمی

علی کاظمی

مرتبه علمی: دانشیار
ارکید: https://orcid.org/0000-0003-0618-6435
تحصیلات: دکترای تخصصی
اسکاپوس: 57197913901
دانشکده: دانشکده کشاورزی و محیط زیست
نشانی: دانشگاه اراک، گروه محیط زیست
تلفن:

مشخصات پژوهش

عنوان
ارزیابی خطر فلزات سنگین در بافت عضله ماهی زمین کن دم نواری (Platycephalus indicus ) در بندر بوشهر، خلیج فارس
نوع پژوهش
مقاله چاپ‌شده
کلیدواژه‌ها
فلزات سنگین|ماهی زمین کن دم نواری|عضله|بندر بوشهر|خلیج فارس ،
سال 1400
مجله نشريه علوم و فنون شيلات
شناسه DOI
پژوهشگران محمد قلی زاده ، بهروز محمدزاده ، علی کاظمی

چکیده

ماهیان از جمله موجوداتی هستند که قابلیت تجمع زیستی از این فلزات را دارا هستند. هدف از این مطالعه، بررسی غلظت فلزات آلومینیوم، وانادیوم، قلع و کروم در بافت عضله ماهی زمین کن دم نواری و ارزیابی خطر احتمالی آن است. به همین منظور 30 قطعه ماهی در تیر 1398 از بندر بوشهر، خلیج فارس صید شد. نمونه ها طبق روش استاندارد آزمایشگاهی آماده و به کمک دستگاه ICP-OES غلظت فلزات سنگین اندازه گیری شدند. میزان غلظت عناصر در بافت عضله ماهی به منظور مصارف انسانی با استانداردهای جهانی مقایسه، همچنین برآورد میزان جذب روزانه، هفتگی در کودکان و بزرگسالان، حد مجاز مصرف برای آنان و شاخص های خطر مصرف این ماهی نسبت به بیماری های سرطان زایی محاسبه گردید. نتایج نشان داد که میانگین غلظت آلومینیوم (3/10±9/23)، وانادیوم (07/0±15/0)، قلع (2/2±41/5) و کروم (12/0±34/0) بر اساس میکروگرم بر گرم وزن تر در بافت عضله مشاهده شد. میزان جذب فلزات مورد مطالعه در بافت عضله ماهی به صورت Al>Sn>Cr>V بود. نتایج نشان داد که حد مجاز مصرف فلزات سنگین به استثناء آلومینیوم بقیه کمتر از استاندارد سازمان بهداشت جهانی بودند. محاسبه شاخص خطر نشان داد که آلومینیوم در هر دو گروه بزرگسالان و کودکان و کروم در کودکان مقادیر بیشتر از یک دارد، در همین راستا نظـارت مـستمر بـر سـطوح فلـزات ســنگین در مــاهی هــای عرضــه شــده در بــازار، جهــت اطمینـان از بـالاترنبـودن از حـد مجـاز اسـتاندارد هـای جهانی ضروری به نظرمی رسد.