در جوامع با باروری پایین که رفتار باروری به صورت آگاهانه توسط افراد کنترل میشود، تمایلات و ترجیحات فرزندآوری در بررسی تحولات باروری حائز اهمیت است و تعداد مطلوب فرزند به عنوان یکی از شاخصهای مهم در بررسی روند تحولات آینده باروری دنبال میشود. در بستر تغییرات وسیع اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جوامع معاصر تحولاتی در نگرشهای فردی رخ داده است و با آگاهی از این تحولات هدف مطالعه حاضر شناخت ترجیحات فرزندآوری در ایران و تبیین نوسانات و تفاوتهای آن در کشور است. این پژوهش از تحلیل ثانویه دادههای پیمایش ملی ارزشها و نگرشهای ایرانیان موج سوم(1394) و موج چهارم (1402) جمعآوری شده، استفاده کرده است. جامعه آماری افراد بالای 15 سال ساکن در نقاط شهری و روستایی استانهای کشور میباشد. نتایج نشاندهنده آن است که ایدهآلهای فرزندآوری طی دو مقطع مورد مطالعه از 61/2 به 51/2 فرزند رسیده است. همچنین تمایل به تکفرزندی و دوفرزندی در تمامی زیرگروههای جمعیتی غالب شده است.