هدف مقاله حاضر بررسی اثر اعتبارات بر نسبت اشتغال روستایی به شهری می باشد. مهمترین متغیرهای مورد استفاده در این مطالعه شامل نسبت شاغلین روستایی به شهری، شاخص اعتبارات بانکی، نقدینگی، نرخ تسهیلات، نرخ تورم، نرخ مزد، رشد جمعیت، مخارج دولت است. به منظور آزمون برای دوره زمانی 1398 – 1368 روش رگرسیون کوانتایل استفاده شد. با توجه به اینکه روش رگرسیون کوانتایل در شرایط غیرنرمال بودن توزیع متغیر وابسته و یا وجود داده های دور افتاده، در مقایسه با روش های رگرسیونی معمولی عملکرد بسیار مناسبی دارد، لذا در این پژوهش از آزمون جارگ-برا برای بررسی نرمال بودن شاخص نسبت شاغلین روستایی به شهری به عنوان متغیر وابسته مدل استفاده می شود. نتایج این آزمون نشان می دهد اعتبارات بانکی بر متغیرهای تعداد شاغلین روستایی و شهری تاثیر مثبت و معنی داری دارد. تاثیر متغیر تورم بر نسبت شاغلین روستایی به شهری مثبت است اما از لحاظ آماری در کوانتایل های مختلف معنی دار نیست. تاثیر متغیر دستمزد بر نسبت شاغلین روستایی به شهری مثبت است و در کوانتایل 25/0 و 5/0 معنی دار است. تاثیر متغیر رشد جمعیت بر متغیر وابسته نیز منفی و معنی دار است. تاثیر متغیر هزینه های دولت بر نسبت شاغلین روستایی به شهری مثبت و معنی دار است و شدت این اثر به شکل ملایمی در حال افزایش است.
