نتایج حاصل از نگرش تصمیمگیرندگان در کوتاهمدت یا بلندمدت عواقب سوء یا سودمندی را در حوزۀ مدیریت منابع آب به همراه خواهد داشت. در جامعهای یکسونگر و منحصراً بهرهبردار، بروز مناقشات آبی و چالشهای مرتبط، دور از انتظار نبوده و قطعاً رخ خواهد داد. در تحقیق حاضر با تعریف 16 سناریو در بخش کشاورزی، تأثیر دو سیاست سودآوری و محدودیت عرضۀ منابع آب بر جریان خروجی استان زنجان با دیدگاه دینامیکی طی سالهای 1372 تا 1402 در مقیاس ماهانه شبیهسازی شد. نتایج سیاست سودآوری نشان داد با افزایش قیمت دوبرابری گیاهان، 71% سود با 48% افزایش سطح زیر کشت کل استان و 30% کاهش عملکرد حاصل شده است. این امر 69% کاهش جریان خروجی نسبی استان را به همراه داشته است. به عبارتی بهتر، 69% کاهش خروجی نسبی استان به بهای 71% سود بخش کشاورزی نتیجه شده است. این خسارت بسیار جبرانناپذیر بیتوجه به بهای آب نتیجه شده است. لذا مدیریت منابع آب ازطریق سیاست اعمال محدودیت عرضۀ منابع آب، اجرا و نتایج نشان داد با اعمال سیاست محدودیت عرضه، نسبت به سیاست سودآوری، سطح کشت کل استان، بهطور متوسط 68% کاهش، عملکرد 33% افزایش و درنهایت، متوسط مقدار سود 49% کاهش و خروجی 76% افزایش داشته است. در همین راستا، اعمال محدودیت عرضه، در شرایط قیمت پایه، 23% افزایش جریان خروجی را به دنبال خواهد داشت. نتایج حاصل از شبیهسازی مقادیر سطوح زیر کشت فعلی استان نشان میدهد کشاورز با سودی حدود 3/2 برابر سود پایه اقدام به کشت نموده است. این امر معادل 84% کاهش نسبت جریان خروجی است.