بیشتر کشورهای دنیا تحولات اساسی در باروری و الگوهای تشکیل خانواده را در سال های اخیر تجربه کردهاند. این تغییرات شامل تاخیر در ازدواج اول و اولین تولد است که اغلب با فرآیند جهانی شدن و تغییر ارزش ها به سمت فردی شدن بیشتر همراه است. کشور ایران هم در سال های اخیر شاهد افزایش سن ازدواج و کاهش میزان باروری بوده است که نیاز به یک تبیین جامعه شناختی برای وضعیت نگرش به فرزندآوری در جامعه ایران احساس می شود. هدف این مطالعه تبیین جامعه شناختی نگرش به فرزندآوری در زنان متاهل شهر مشهد بود. این تحقیق با روش پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری تحقیق زنان متاهل شهر مشهد بودند که از بین آنها 554 نفر به عنوان نمونه از منطقه 13 گانه انتخاب شدند. اطلاعات با ابزار پرسشنامه محقق ساخته جمعآوری شد. نتایج تحقیق نشان میدهد که میانگین نگرش به فرزندآوری حدود 77/2 از 5 است که نشاندهندهی میزان متوسط است. ضرایب رگرسیون چندگانه نشان میدهد که قویترین پیشبینیکنندههای متغیر نگرش به فرزند آوری به ترتیب متغیرهای، پایبندی به ارزش های دینی (ضریب بتا=50/0)، نگرش به نقش های خانوادگی (ضریب بتا=19/0) و سرمایه اجتماعی (ضریب بتا=13/0) است. به طور کلی پایبندی به ارزش های و هنجارهای دو نهاد مهم خانواده و دین می تواند باعث ارتقای نگرش به فرزندآوری در جامعه ایران شود. این بدان معنا است که این دو نهاد همچنان در جامعه ایران کارکردهای مثبتی برای ترویج رفتارهای مطلوب و موردنیاز جامعه مثل فرزندآوری دارند.
