رضا پورایمانی

چکیده: رشد غیر طبیعی و خارج از کنترل سلول‌ها می‌تواند منجر به سرطان شود. پرتودرمانی یکی از رایج ترین روش‌های درمان سرطان است. امروزه با استفاده از روش‌های جدید و پیشرفته پرتودرمانی، طول عمر افراد درمان شده افزایش یافته است از طرف دیگر با افزایش طول عمر فرد درمان شده، احتمال ابتلا به سرطان ثانویه هم مقوله مهمی است که بایستی در نظر گرفته شود. بنابراین بررسی ریسک ابتلا به سرطان ثانویه از اهمیت بالایی برخوردار است. مطالعات فیزیکی و رادیوبیولوژیکی منجر به طراحی و ارائه مدل‌های مختلفی برای تخمین ریسک ابتلا به سرطان ثانویه شده است. محاسبه و تخمین ریسک سرطان با استفاده از مدل‌های مطرح شده برای سرطان‌هایی کاربرد دارد که بقای بیمار پس از رادیوتراپی بالا باشد. یکی از این سرطان‌ها هوچکین می باشد. بیماران هوچکین به دلیل بقای بسیار بالا و به دلیل اینکه درمان بیماری هوچکین اغلب با پرتوهای یونیزان انجام می شود، گروهی پرخطر برای ایجاد تومورهای ثانویه می‌باشند. در این تحقیق، تخمین ریسک ابتلا به سرطان ثانویه با استفاده از چندین مدل محاسباتی در فانتوم معادل بدن انسان برای لنفوم هوچکین صورت می‌گیرد. در واقع برای بررسی دوز رسیده به ارگانهای مختلف (خارج از فیلد درمانی) از دزیمترهای ترمولومینسانس TLD-100 استفاده می شود. در واقع دزیمترهای TLD در ارگان‌های مختلف فانتوم قرار می‌گیرند و پرتو‌دهی انجام می‌شود. دزیمترTLD آشکارسازی بسیار مناسب در طراحی و درمان در پرتودرمانی بوده و برای تعیین دوز جذبی روش بسیار مطمئنی است