طراحی لرزهای سازههای فضاکار به دلیل تفاوت رفتار دینامیکی آنها با سازههای معمول، اهمیت بالایی دارد. میرایی به عنوان یکی از شاخصهای اصلی تحلیل دینامیکی میتواند نقش مهمی در پاسخ لرزهای سازه داشته باشد. در این پژوهش قصد بر آن است که نتایج طراحی لرزهای گنبدهای فضاکار تکلایه با طیفهای طراحی دارای میراییهای 2 و 5 درصد مقایسه گردد. به دلیل تاثیر چینش گوناگون اعضا در رفتار دینامیکی این سازهها، سه گنبد دیامتیک، اشودلر و لملا در این پژوهش بررسی میشوند. طراحی لرزهای گنبدها با استفاده از تحلیل دینامیکی طیفی و براساس آئیننامه ASCE7-16 انجام شده است. نیروی قائم زلزله تاثیر قابل توجهی در رفتار لرزهای گنبدها دارد؛ بنابراین در این پژوهش مولفه قائم زلزله نیز لحاظ شده است. نتایج نشان میدهد هنگامی که از میرایی 2 درصد استفاده میشود، در مقایسه با استفاده از میرایی 5 درصد، مقادیر نسبی کاهش جابهجایی نوک گنبد و مقدار تنش بحرانی برای سه گنبد بررسیشده ثابت نبوده و براساس نوع گنبد این مقادیر میتوانند متفاوت باشند. نتایج این پژوهش میتواند نکات ارزشمندی را در اختیار طراح سازه برای انتخاب میرایی گنبدها قرار دهد، چراکه میرایی طیف طرح در اغلب آئیننامههای طراحی مرسوم 5 درصد است که بیشتر برای سازههای معمول به کار میرود.
