در سیاست جنایی ایران، مفاهیم «محاربه» و «افساد فیالارض» در جایگاه ابزارهایی قانونی برای مقابله با تهدیدهای تروریستی و جرایم امنیتی به کار میروند. این مفاهیم بهویژه در مواجهه با تهدیدهای عمده علیه امنیت عمومی و نظم اجتماعی کاربرد دارند. آموزههای اسلامی بر لزوم واکنش قاطع به تهدیدات علیه امنیت جامعه تأکید میکنند؛ با این حال، پیچیدگیهای جرایم تروریستی و تحولات جهانی در زمینه تروریسم، نظام کیفری ایران را با چالشهای درخور توجهی روبرو کرده است. بر این اساس، بازنگری در قوانین و مقررات موجود به منظور هماهنگی با تهدیدات جدید تروریستی امری ضروری به نظر میرسد. هدف این تحقیق، سنجش کارایی قوانین فعلی ایران در برای تهدیدات تروریستی معاصر و بررسی نیاز به اصلاح و روزآمدی مفاهیم «محاربه» و «افساد فیالارض» است. این پژوهش همچنین به تحلیل فقهی این دو مفهوم میپردازد و با مقایسۀ قوانین ایران و تهدیدات جهانی، پیشنهادهایی برای بهبود و روزآمدی این قوانین ارائه میدهد. نتایج حاصل از یافتههای پژوهشی با بهرهگیری از روش پژوهش تحلیلی و توصیفی نشان میدهد قوانین موجود در ایران در مواجهه با تهدیدات تروریستی معاصر بهویژه در زمینههای «محاربه» و «افساد فیالارض»، کارآمد نیستند. پیچیدگی جرایم تروریستی جدید و تحولات جهانی، ضرورت بازنگری این قوانین را هویدا میکند. البته تحلیل آموزههای اسلامی مؤید این است که تفسیرهای کنونی قادر به مقابله با تهدیدات جدید مانند تروریسم فراملی و جرایم سایبری نیستند. بنابراین پیشنهاد میشود تعاریف و گستره این مفاهیم روزآمد شود و هماهنگی با نظامهای حقوقی بینالمللی تقویت گردد.
