درحال حاضر با یک بحران جمعیتی روبرو هستیم به گونهای که در چهل سال آیند شاهد فاجعه جمعیتی و تبدیل کشور جوان به یک کشور سالمند خواهیم بود. یکی از راهکارهای افزایش تمایل جامعه به فرزندآوری، ایجاد بسترها و زمینههای قانونی میباشد که در سال های اخیر خود را در قالب طرح ارائه شده در مجلس شورای اسلامی تحت عنوان طرح جمعیت و جوانی نشان داده که حاوی امتیازات و مشوق های 15گانه ای برای افزایش فرزندآوری است و هم اکنون در حال بررسی در مجلس میباشد. یکی از ابعاد مهم بررسی این طرح، اطمینان قانونگذار از میزان موفقیت طرح در تحقق اهداف مدنظر یعنی افزایش میل به فرزندآوری در افراد جامعه میباشد. تحقیق حاضر با هدف بررسی این موضوع، از طریق اجرای یک پیمایش اجتماعی بدین امر مبادرت ورزیده است. جامعه هدف عبارت بود از کل بزرگسالان 18 سال تا 45 سال که براساس هرم جمعیت اعلامی مرکز آمار ایران در سرشماری سال 95 حدود 35 میلیون نفر می باشند . روش نمونهگیری طبقهبندی نسبی و حجم نمونه براساس فرمول کوکران با خطای 5% : 384 نفر تعیین شد. نتایج تحقیق حاکی از آن است که مهمترین عامل انگیزه بخش برای افزایش فرزندآوری از نگاه جامعه حمایت مناسب از مادران و فرزندان و ایجاد اطمینان از آینده مناسب برای خود و فرزندان است و آندسته از امتیازات 15گانه که در این راستا تدوین شدهاند موفقتر خواهند بود.
