در آموزش مهندسی برق قدرت، دروس ترمهای پایانی نقشی اساسی در پرورش مهارتهای تحلیلی و حرفهای دارند. بااینحال، منابع آموزشی موجود با کاستیهای جدی مواجهاند که میتوان آن را یک بحران پنهان دانست. کمبود تمرینهای عددی، ضعف در پیوند آموزش نظری با شبیهسازی نرمافزاری، و نبود سناریوهای واقعی صنعت موجب کاهش عمق یادگیری و تضعیف آمادگی حرفهای دانشجویان شده است. این پژوهش با بهرهگیری از چارچوبهای یادگیری مبتنی بر مسئله، انتقال یادگیری و بار شناختی، و از طریق پرسشنامه و مصاحبه انجام گرفت. نتایج نشان داد ضعف اصلی در کمبود تمرینهای ساختاریافته و کاربردی است که به افزایش بار شناختی و سطحیشدن یادگیری میانجامد. بنابراین، بازطراحی منابع بر مبنای مسئلهمحوری، نرمافزارمحوری و صنعتمحوری ضرورتی اساسی است.
