مهدی خدایی مطلق

هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر گنادوتروپین آزادکننده هورمون (GnRH) آهسته‌رهش بر عملکرد تولیدمثلی گاوهای شیری هلشتاین بود. بدین منظور شصت رأس گاو شیری پرتولید هلشتاین به‌طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند: 1. بدون GnRH (n=20) 2GnRH (،3 (فرم نانوکپسوله شده GnRH (ENGnRH)، تزریق در روز 12 بعد از تلقیح مصنوعی (n=20). تمامی گاوها تحت شرایط تغذیه‌ای و مدیریتی یکسان نگهداری شدند. نمونه‌های خون در روز 23 پس از تلقیح برای اندازه‌گیری پروژسترون به روش ELISA جمع‌آوری شد. تشخیص آبستنی بین روزهای 32 تا 34 با سونوگرافی ترانس‌رکتال انجام گرفت. نتایج نشان داد که نرخ آبستنی بر اساس تعداد شکم زایش یا تلقیحات قبلی بین گروه‌ها تفاوت آماری معنی‌داری نداشت. گاوهای تیمارGnRH بالاترین نرخ آبستنی (60 درصد) را دارابودند که به‌طور معنی‌دار بیشتر از گاوهای تیمار ENGnRH بود. اختلاف معنی داری بین تیمار شاهد با تیمار ENGnRH مشاهده نشد. غلظت پروژسترون سرمی تفاوت آماری معنی‌داری بین گروه‌ها نشان نداد، هرچند از نظر عددی در گروه GnRH معمولی بالاتر بود. گاوهای گروه GnRH معمولی جسم زردهای ثانویه بیشتری داشتند. به طورکلی، تزریق GnRH در زمان تلقیح، میزان بارداری را بدون تغییر قابل توجه در سطح پروژسترون بهبود بخشید، در حالی که فرمولاسیون آهسته رهش، احتمالاً به دلیل سینتیک آزادسازی نامطلوب، عملکرد ضعیف‌تری را نشان داد.