جلیل مرادی

هدف و زمینه پژوهش: مهارت‌های ارتباطی دبیران و ارتباط این مهارت‌ها با شادکامی و انگیزش مشارکت دانش‌آموزان در بسیاری از کشورهای توسعه یافته مورد توجه ویژه قرار گرفته است. این پژوهش با هدف تعیین رابطه‌ی مهارت‌های ارتباطی دبیران تربیت بدنی با شادکامی و انگیزش مشارکت ورزشی دانش‌آموزان شهرستان جوانرود در کلاس تربیت بدنی انجام شده بود. روش شناسی: این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه‌ی آماری پژوهش را کلیه دبیران تربیت‌بدنی و دانش‌آموزان مقطع متوسطه اول در شهرستان جوانرود در سال تحصیلی 1400-1399 تشکیل دادند که از میان آنان 30 دبیر و 450 دانش‌آموز (به ازای هر دبیر 15 دانش‌آموز) به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جمع‌آوری داده‌های پژوهش به روش میدانی و با استفاده از پرسشنامه‌های‌ مهارت‌های ارتباطی بارتون (1990)، انگیزه مشارکت ورزشی گیل و همکاران (1983) و پرسشنامه‌ی شادکامی آکسفورد (1989) انجام گرفت. جهت تجزیه و تحلیل داده‌های تحقیق از آزمون‌های آماری کولموگروف - اسمیرنوف، ضریب همبستگی اسپیرمن و آنالیز رگرسیون استفاده شد. یافته ها: نتایج این تحقیق نشان داد که بین مهارت‌های ارتباطی دبیران تربیت بدنی با شادکامی و انگیزش مشارکت ورزشی دانش‌آموزان رابطه‌ی مثبت و معناداری وجود دارد (0.01p <). بین شادکامی و انگیزش مشارکت ورزشی دانش‌آموزان رابطه‌ی مثبت و معناداری وجود دارد (0.01p <). همچنین نتایج به دست آمده از این تحقیق نشان داد که مهارت‌های ارتباطی دبیران تربیت بدنی، شادکامی و انگیزش مشارکت ورزشی دانش‌آموزان را پیش‌بینی نمی‌کند. نتیجه گیری: از جمله راه‌های افزایش شادکامی دانش‌آموزان و انگیزش مشارکت ورزشی آنان، بهبود تعامل دبیران تربیت بدنی با دانش‌آموزان و تقویت مهارت‌های ارتباطی می‌باشد.