جلیل مرادی

چکیده: مقدمه و هدف: درک رابطه بین استرس روانشناختی و تاب‌آوری روانی مربیان با بهزیستی روانشناختی آن‌ها و اینکه تا چه حد استرس رواشناختی آن‌ها را پیش‌بینی می‌کنند، مهم است. درک این نکته که این عوامل در مطالعات دیگر بررسی نشده‌اند، نشان می‌دهد که انجام این مطالعه ضروری است. بنابراین مطالعه حاضر با هدف هدف ارتباط استرس روانشناختی با بهزیستی روانشناختی در مربیان رشته‌های گروهی با نقش میانجی تاب‌آوری انجام گرفت. روش‌شناسی: در این مطالعه توصیفی همبستگی با الگوی معادلات ساختاری، از بین مربیان زن و مرد رشته‌های گروهی استان دیالی 400 مربی به صورت در دسترس انتخاب شدند. شرکت کنندگان با استفاده از پرس لاین به پرسشنامه‌های استرس رواشناختی، مقیاس تاب اوری و بهزیستی روانشناختی پاسخ دادند. داده‌های پژوهش با استفاده از روش‌های آماری توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (مدل معادلات ساختاری) از طریق نرم‌افزارهای SPSS و AMOS نسخه 24 تجزیه و تحلیل شد. نتایج: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که بین استرس روانشناختی و بهزیستی روانشناختی ارتباط منفی و معناداری وجود دارد (01/0>p، 29/0-=β). همچنین بین استرس روانشناختی و تاب‌آوری ارتباط منفی و معناداری وجود دارد (01/0>p، 38/0-=β). اما، بین تاب آوری و بهزیستی روانشناختی ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد (01/0>p، 48/0=β). آزمون بوت‌استرپ با تصحیح بایاس و شتاب‌یافته نشان داد که تاب‌آوری اثر میانجی معناداری در رابطه بین روحیه ورزشکاری و اضطراب ورزشی دارد (فاصله اطمینان 95٪ BCa: 87/0 تا 08/0)، و مدل پژوهش دارای برازش مطلوب می‌باشد. نتیجه‌گیری: بر اساس این یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت که تاب‌آوری به عنوان یک منبع روان‌شناختی محافظت‌کننده عمل می‌کند و می‌تواند تأثیرات مخرب استرس را تعدیل نماید. در مجموع، یافته‌های این مطالعه بر ضرورت طراحی و اجرای برنامه‌های مداخله‌ای با هدف مدیریت استرس و ارتقای تاب‌آوری در میان مربیان رشته‌های گروهی تأکید می‌کند.