فرناز فخری

هدف از اجرای پژوهش حاضر مطالعه تطبیقی استعدادیابی ورزشی دانش آموزان به منظور طراحی مدل ملی استعدادیابی دانش آموزی با قابلیت اتصال به فدراسیون‌ها‌ (مطالعه موردی: کشورهای منتخب) بود. این پژوهش از نوع پژوهش‌های توصیفی-مقایسه‌ای بوده است و برای گردآوری داده‌ها از روش مطالعه اسنادی بهره گرفته شده است. جامعه پژوهش، برنامه‌های تربیت بدنی و استعدادیابی ورزشی در کشورهای منتخب (ایران از آسیا، چین از آسیا، آمریکا و کانادا از آمریکا، انگلستان از اروپا) تشکیل شده که به عنوان نمونه‌گیری هدفمند انتخاب گردیده‌اند. ابزار گردآوری داده‌ها، مطالعه کتابخانه‌ای نظام‌مند با فیش‌برداری از اسناد ملی، گزارش‌های بین‌المللی و مقالات داخلی/خارجی از پایگاه‌هایی مانند Science Direct، ResearchGate، Google Scholar و وب‌سایت‌های وزارتخانه‌های متولی آموزش بود؛ بررسی‌ها تا سال 2025 میلادی انجام شده است. روش تحلیل داده‌ها بر اساس مدل تطبیقی جورج زد. اف. بردی صورت گرفته است. یافته‌ها حاکی از هم‌پوشانی در غربالگری اولیه و نظارت، با تفاوت‌هایی در تمرکز دولتی (چین و ایران) و فردگرایی (آمریکا و کانادا) است. در نتیجه، مدل پیشنهادی با تأکید بر تفاهمنامه‌های بین‌نهادی و سیستم‌های دیجیتال، قابلیت اجرایی در ایران را افزایش می‌دهد و به سیاست‌گذاری‌های ملی یاری می‌رساند. یافته‌های پژوهش نشان داد که استعدادیابی ورزشی در سطح مدارس، به عنوان ابزاری کلیدی برای توسعه منابع انسانی، در کشورهای مورد مطالعه بر پایه ترکیبی از برنامه‌های آموزشی، تست‌های استاندارد و رقابت‌های ساختاریافته استوار است.