تحلیل میزان علاقه به ورزش در دانشآموزان بر اساس بعد اجتماعی آن هدف این مقاله میباشد که بر اساس دو دستهبندی انفرادی و گروهی مورد بحث قرار گرفته است. روش تحقیق حاضر توصیفی و از نوع مقایسهای میباشد که جامعه آماری تحقیق را دانش آموزان پسر و دختر مشغول به تحصیل در مقطع متوسطهی دوم آموزش و پرورش ناحیه 2 ساری تشکیل دادهاند. جمعآوری داده ها بر اساس پرسشنامه محقق ساخته بوده است. برای تحلیل داده-ها از آزمون آنوا استفاده گردید که یافتههای تحقیق نشان داده است تفاوتی بین علاقهی اجتماعی و ورزش انفرادی و گروهی را نشان نداده است. همچنین بین دو جنس زن و مرد تفاوتی مشاهده نگردید ولی دختران بیشتر از پسران علاقهی اجتماعی به ورزش داشتهاند. بر اساس یافتههای تحقیق با ایجاد فضای ورزشی همگانی و کمتر رقابتی میتوان بین علاقهی اجتماعی و ورزش ارتباط برقرار کرد.
