علیرضا پسرکلو

به منظور هرگونه برنامه ریزی حفاظتی نیازمند اطلاعاتی همچون دوریختی جنسی، سن، احتمال مشاهده افراد جمعیت در زیستگاه ها و تخمین اندازه جمعیت می باشیم. در این مطالعه دوریختی جنسی وزغ سبز (B. sitibundus) از نظر اندازه بدن (SSD) با کمک شاخص SDI و آزمون t مستقل برای مقایسه میانگین طول بدن (SVL) بین دو جنس نر و ماده انجام شد. همچنین برای تخمین سن وزغ سبز از روش استاندارد اسکلتوکرونولوژی استفاده شد. تخمین اندازه جمعیت با کمک تعیین احتمال رؤیت (p) گونه تاحدی می تواند تخمین جمعیت ها را به واقعیت نزدیکتر کند. در این مطالعه با کمک روش گرفتن-علامت زدن و رها کردن در مدت زمان کوتاه (RCR) احتمال رؤیت وزغ سبز (B. sitibundus) تعیین شد و سپس ده زیستگاه تولیدمثلی این گونه در شهرستان خرم آباد شناسایی و تخمین جمعیت در محل این زیستگاه ها انجام شد. طبق نتایج به دست آمده نمونه های ماده بطور معنا دار از نظر طول بدن (041⁄0SDI=؛ 001/0p:) سن (آزمون t مستقل؛p< 0.006) بزرگتر از نرها بودند. بر طبق نتایج این مطالعه احتمال رؤیت این گونه در زیستگاه های تولید مثلی حدود 72/0 برآورد شد. که نشان می دهد وزغ سبز در زیستگاه تولیدمثلی گونه پنهانکاری نیست. همچنین تعداد جمعیت برآورد شده از وزغ سبز در ده زیستگاه مورد مطالعه با کمک روش شمارش مستقیم در سه محدوده زمانی بطور متوسط حدود 66/303 و با کمک محاسبه با میزان احتمال رؤیت گونه بطور میانگین حدود 33/423 تخمین زده شد.