تنش شوری از مهمترین عوامل محدودکننده رشد گیاهان در بسیاری از مناطق، بهویژه مناطق خشک و نیمهخشک است. استفاده از کودهای بیولوژیک میتواند مقاومت گیاهان را در برابر تنشهای محیطی افزایش دهد. گل داوودی، یکی از گیاهان زینتی مهم و پرکاربرد در جهان است. با توجه به گسترش کشت این گیاه در ایران، دو آزمایش در سال 1403 در گلخانهای بیرون از دانشکده کشاورزی دانشگاه اراک و به صورت طرح کاملاً تصادفی در شرایط گلدانی انجام شد. هدف از این تحقیق، بررسی تأثیر شوری بر ویژگیهای مورفولوژیک و بیوشیمیایی داوودی و همچنین نقش باکتریهای محرک رشد و قارچ تریکودرما در تعدیل اثرات منفی شوری بود. در این آزمایشها از یک رقم داوودی ، تیمارهای شوری با سه سطح 5/0، 4 و 8 دسی زیمنس بر متر و تیمارکودهای زیستی شامل: باسیلوس درآزمایش اول و ترکیب سه باکتری محرک رشد و قارچ تریکودرما در آزمایش دوم، در سه حالت عدم وجود، وجود و اثر متقابل با چهار تکرار در هر سطح استفاده گردید. یک هفته پس از کاشت قلمهها، اعمال تیمار شوری همراه با آبیاری آغاز شد. آزمایش به مدت یک ماه و نیم ادامه داشت و طی این مدت، تیمار کودهای زیستی دو بار همراه با آب آبیاری اعمال گردیدند نتایج نشان دادند که افزایش شوری به شکل معنیداری با کاهش ارتفاع، قطرساقه، تعدادانشعاب، طول و قطردمبرگ، تعداد، طول و عرض برگ، ارتباط داشت و همچنین سبب کاهش عملکرد فتوسنتزی، محتوای نسبی آب، قند محلول، رنگیزه ها و ترکیبات فلاونوئیدی گردید. همچنین افزایش شوری سبب افزایش میزان آنتیاکسیدان، مالون دیآلدئید و پراکسید هیدروژن شد. کاربرد کودهای زیستی در کاهش آثار منفی ناشی از شوری بر گیاه داوودی تأثیر مثبت داشت. این میکروارگانیسمها توانستند موجب بهبود برخی از صفات مورفولوژی و بیوشیمیایی در گل داوودی گردند.
