علیرضا بهرامی

هدف: هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی تحریک الکتریکی فرا جمجمه‌ای جریان متناوب بر بازداری پاسخ و توجه مداوم ورزشکاران بیش‌ فعال/نقص توجه است. روش‌ها: در این پژوهش از بین 300 ورزشکار کودک بیش‌فعال/نقص توجه با دامنه سنی 9 تا 11 سال، 120 نفر به شکل تصادفی انتخاب‌ و به سه گروه 40 نفری کنترل، شم و tACS تقسیم شدند. همه آزمودنی‌های گروه‌های شم و آزمایش، تحریکات آنودی در ناحیه 3F و 4F به طور همزمان، و کاتدی در FP2 با جریان 1 میلی‌آمپر (10 هرتز) را به مدت 15 دقیقه در طول 10 جلسه دریافت کردند، سپس هر گروه به‌طور مجدد موردبررسی قرار گرفت. پس از دو هفته آزمون پیگیری مطابق با پس‌آزمون و با استفاده از آزمون عملکرد پیوسته (CPT) صورت گرفت و از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی برای بررسی فرضیه‌ها استفاده شد. یافته ها: نتایج با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد؛ اعمال تحریک الکتریکی فرا جمجمه‌ای جریان متناوب بر بازداری پاسخ (0001/0p=) و توجه مداوم (0001/0p=) کودکان ورزشکار دارای اختلال بیش‌ فعال/نقص توجه اثربخش بوده است. نتیجه گیری: یافته‌های به‌دست‌آمده حاکی از این است که پروتکل اعمال تحریک الکتریکی فرا جمجمه‌ای جریان متناوب 1 میلی‌آمپر توانایی بهبود بازداری پاسخ و توجه مداوم کودکان ورزشکار بیش‌ فعال/نقص‌ توجه را دارد. لذا می توان از این روش به عنوان روش مکمل یا مستقل درمان در این ورزشکاران استفاده کرد.