در طول قرن دوم هجری، جهان اسلام با وجود شرایط پیچیده سیاسی و اجتماعی، شاهد تحولی چشمگیر در عرصههای علمی و فکری بود که نقطه عطف آن، ظهور و گسترش مکتب علمی امام جعفر صادق (ع) محسوب میشود. این مکتب، بر پایه عقلانیت، تجربه، مناظره و روشهای آموزشی آزاداندیشانه شکل گرفت و توانست الگویی نوین از تعامل میان دین، علم و عقل ارائه دهد.