آب به سبب ویژگی هایی چون جان خشی، پاک کنندگی و مینوی بودن، داشتن پیوند تنگاتنگ با زمین، آبادی، زندگی و تمدن در بیشتر تمدن های کهن جنبه ای مینوی و اسطوره ای یافته است. از آنجا که در بسیاری از داستانهای کهن و عامیانۀ ایرانی نیز اسطوره آب نمودی آشکار دارد، جستار پیش رو در پی یافتن پاسخ این پرسش است که بنمایه های اسطوره آب و بازتاب کهن الگوهای آن تا چه میزان و با چه بازنمودهایی در داستانهای عامۀ لرستان یافت میشود. برای یافتن پاسخ، نمودهای اسطورهای آب در داستانهای عامیانۀ لرستان با شیوه توصیفی تحلیلی و بر پایۀ سه منبع و چهره اصلی در زمینۀ بررسی کهنا لگویی بنمایه های اسطورهای )کمبل، هینلز و خدیش و داودی مقدم( بررسی و گزارش شد. نتایج پژوهش گویای آن است که در 33 داستان از 183 داستانِ بررسی شده، اسطوره آب در نمودهایی چون روزی رسانی، یاریرسانی، دلدادگی، قربانی کردن دختر، دارآب و گذر از آب بازنمایی شده است. همچنین روشن شد که »پیوند زن و آب« آشکارتر از دیگر بنمایه هاست که این نشانی از ارزش زندگی بخشی آب و زن در زندگی و فرهنگ مردم لرستان و یادآور ایزدبانوی آبها، آناهیتا و امشاسپندان مادینۀ نگاهبان آب در اسطوره های کهن ایرانی است.
