تورج سپهوند

چکیده پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی سرزندگی تحصیلی بر اساس روابط بین فردی و عملکرد تحصیلی در دانش‌آموزان مقطع متوسطه شهر القاسم عراق انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف، یک پژوهش کاربردی و از نظر روش گردآوری داده‌ها، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان مقطع متوسطه (پایه‌های دهم، یازدهم و دوازدهم) پسر و دختر مشغول به تحصیل در مدارس دولتی و غیردولتی شهر القاسم در سال تحصیلی 25-2024 بود که تعداد 367 دانش‌آموز به روش نمونه‌گیری چندمرحله‌ای خوشه‌ای انتخاب شدند. جهت گردآوری داده‌ها از پرسشنامه‌های سرزندگی تحصیلی دهقانی‌زاده و حسین‌چاری (1391) و تعاملات میان فردی توسط کیم و موتیو (2006) و معدل نیمسال آموزشی دانش آموزان استفاده گردید. یافته‌های پژوهش نشان داد که روابط بین فردی و عملکرد تحصیلی هر دو پیش‌بینی‌کننده‌های معناداری برای سرزندگی تحصیلی هستند. نتایج حاصل از آزمون فرضیه فرعی نشان داد که متغیر «روابط بین‌فردی» توانسته است به‌عنوان یک پیش‌بین معنادار برای سرزندگی تحصیلی دانش‌آموزان مقطع متوسطه در شهر القاسم عراق ظاهر شود. همچنین یافته‌های نتایج حاصل از آزمون فرضیه‌های فرعی نشان داد که متغیرهای «روابط بین‌فردی» و «عملکرد تحصیلی» هر کدام به صورت جداگانه نیز توانسته‌اند به‌عنوان یک پیش‌بین معنادار برای سرزندگی تحصیلی دانش‌آموزان مقطع متوسطه در شهر القاسم عراق ظاهر شوند. روابط بین فردی قوی و حمایت‌کننده موجب افزایش انگیزه، اعتماد به نفس و احساس امنیت می‌شود که این عوامل زمینه‌ساز هدف‌گذاری موثر و عملکرد تحصیلی بهتر هستند. عملکرد تحصیلی نیز به عنوان نماینده تحقق اهداف و شایستگی‌های فردی، نیازهای روانشناختی پایه‌ای را پاسخ می‌دهد و به این ترتیب سرزندگی تحصیلی را بهبود می‌بخشد.