تورج سپهوند

هدف: هدف پژوهش حاضر مقایسه میزان تاب‌آوری و بهزیستی روانشناختی در بین دانش‌آموزان دبیرستانی پسر تیزهوش و عادی شهر قائم عراق بود. روش: پژوهش حاضر توصیفی از نوع علی مقایسه‌ای (پس‌رویدادی) بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانش‌آموزان پسر دبیرستانی (پایه‌های اول تا سوم متوسطه) شهر قائم، کشور عراق، در سال تحصیلی 1405–1404 (2026–2025) بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس و با توجه به افت آزمودنی، برای هر گروه 35 نفر انتخاب شد. اما بعد از ارزیابی داده‌ها و خارج کردن پرسشنامه‌های ناقص، تعداد 32 نفر در گروه عادی و 29 نفر در گروه تیزهوش وارد پژوهش شدند و به پرسشنامه بهزیستی روان‌شناختی ریف (1980) و مقیاس تاب‌آوری کانر–دیویدسون (2003) پاسخ دادند. شیوه آماری مورد استفاده نیز شامل تحلیل واریانس چند متغیره و تک متغیره بود که از طریق نرم‌افزار آماری SPSS-26 انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که تنها بین نمره کل بهزیستی روانشناختی (02/0=P، 37/5=F)، مولفه‌های پذیرش خود (02/0=P، 69/5=F) و رشد شخصی (004/0=P، 03/9=F) در متغیر بهزیستی روانشناختی در دو گروه عادی و تیزهوش تفاوت معنی‌داری مشاهده شد، به طوری که میانگین نمرات در این مولفه‌ها در گروه دانش‌آموزان تیزهوش، بیشتر از میانگین گروه دانش‌آموزان عادی بود. در متغیر تاب‌آوری تفاوت معناداری مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: این یافته‌ها بیانگر آن است که تیزهوشی بیشتر با ابعاد درون‌فردی بهزیستی روان‌شناختی مرتبط است تا توانایی‌های مقابله‌ای. در نتیجه توجه به این یافته می‌تواند در بحث آموزش و سلامت دانش‌آموزان مورد توجه قرار گیرد.