این پژوهش باهدف مقایسه میزان خشم و درک خطر در دو گروه از کودکان 13 تا 15 ساله مبتلا به اضطراب اجتماعی انجام شد؛ گروه اول دارای اضطراب اجتماعی همراه با افسردگی و گروه دوم دارای اضطراب اجتماعی بدون افسردگیبودند. طرح پژوهش از نوع علی–مقایسهای و پسرویدادی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان دختر مقطع متوسطه اول شهرستان شهریار در سال تحصیلی 1404–1403 بود. بهمنظور تعیین حجم نمونه، از جدول کرجسی و مورگان استفاده گردید که حجم نمونه اولیه برای غربالگری اضطراب اجتماعی تعداد 377 نفر تعیین شد که به روش نمونهگیری چندمرحلهای خوشهای تصادفی انتخاب شدند. از میان این دانش آموزان، افرادی که بر اساس نمره پرسشنامه اضطراب اجتماعی کودکان مضطرب اجتماعی شناسایی شده و آنگاه بر اساس نمره آنها در پرسشنامه افسردگی دو گروه 30 نفره کودکان مضطرب اجتماعی دارای افسردگی و کودکان مضطرب اجتماعی بدون افسردگی بهصورت هدفمند و بر اساس نمرات واقعی آزمونهای غربالگری مشخص شدند.یعنی ابتدا اضطراب اجتماعی بهعنوان شرط ورود تعیین شد، و سپس بر اساس نمرات افسردگی، دو گروه متفاوت تشکیل گردیدند. ابزارهای پژوهش عبارت بودند از: مقیاس اضطراب اجتماعی لایبویتز ، سیاهه افسردگی کودکان ، مقیاس خشم نواکو و مقیاس ادراک خطر بنتن. دادهها با نرمافزار SPSS نسخه 26 و با استفاده تحلیل واریانس چندمتغیره، تحلیل واریانس تکمتغیره و t مستقل) تحلیلشدند. نتایج آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره نشان داد که بهصورت کلی، تفاوت ترکیب خطی خشم و ادراک خطر بین دو گروه از نظر آماری معنادار نبود (p > 0/05)، اما نتایج آزمونهای تکمتغیره حاکی از وجود تفاوت معنیدار در هر یک از متغیرهای خشم (006/0p = ) و ادراک خطر (013/0p = ) به طور جداگانه بود. به طوری که کودکان دارای اضطراب اجتماعی همراه با افسردگی، سطح بالاتری از خشم و ادراک خطر را نسبت به همتایان بدون افسردگی نشان دادند. به بیان دیگر، وجود افسردگی با افزایش شدت هیجان خشم و سطح ادراک خطر در گروه دارای اضطراب اجتماعی مرتبط بود. در نتیجه، یافتههای پژوهش حاضر میتواند در طراحی مداخلات روانی–آموزشی و درمانی برای کاهش خشم و اصلاح ادراک خطر در کودکان مبتلا به اضطراب اجتماعی، بهویژه آنهایی که افسردگی همزمان دارند، مورد استفاده قرار گیرد.
