آموزش و توانمندسازی منابع انسانی بهویژه در سازمانهای حساس و مأموریتمحوری مانند نیروی انتظامی، نقشی اساسی در ارتقای عملکرد، افزایش بهرهوری و پاسخگویی مؤثر به چالشهای پیچیده اجتماعی و امنیتی دارد. با توجه به تحولات سریع محیطی، فناورانه و مأموریتی، شناسایی دقیق و اولویتبندی نیازهای آموزشی کارکنان نیروی انتظامی امری ضروری و اجتنابناپذیر است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویتبندی نیازهای آموزشی کارکنان نیروی انتظامی استان مرکزی با استفاده از تکنیک ویکور فازی انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را کارکنان و فرماندهان نیروی انتظامی استان مرکزی تشکیل میدهند. در مرحله نخست، با مرور نظاممند ادبیات پژوهش و مطالعات پیشین، در مجموع 86 نیاز آموزشی بهعنوان مضامین پایه استخراج شد که پس از فرآیند کدگذاری و تحلیل، در قالب 11مضمون سازماندهنده دستهبندی گردید. سپس بر اساس این مؤلفهها، پرسشنامهای محققساخته طراحی و در اختیار خبرگان قرار گرفت. بهمنظور تحلیل دادهها و اولویتبندی نیازهای آموزشی، از روش تصمیمگیری چندمعیاره ویکور فازی استفاده شد که قابلیت مدیریت عدمقطعیت و قضاوتهای ذهنی خبرگان را فراهم میکند. یافتههای پژوهش نشان داد که این نیازهای آموزشی در ابعادی شامل مهارتهای فناورانه و دیجیتال، نظاممندی اداری، ارتباطات سازمانی، سلامت روانی، رهبری و تصمیمسازی، آمادگی عملیاتی و مدیریت بحران سازماندهی شدهاند. نتایج اولویتبندی بر اساس شاخص Q در تکنیک ویکور فازی حاکی از آن است که برخی نیازهای آموزشی، بهویژه در حوزههای شناخت تهدیدات امنیتی و اطلاعاتی ، تقویت بنیان های فرهنگی و آمادگی عملیاتی و مدیریت بحران، از اولویت بالاتری نسبت به سایر نیازها برخوردارند. نتایج این پژوهش میتواند مبنایی علمی و کاربردی برای برنامهریزی آموزشی، تخصیص بهینه منابع و ارتقای اثربخشی آموزشهای ضمن خدمت در نیروی انتظامی استان مرکزی فراهم آورد.
