ناترازی انرژی در سیستمهای صنعتی، ناشی از عدم تطابق عرضه و تقاضا، چالش بزرگی برای بهرهوری و پایداری است. این پژوهش با هدف غلبه بر این مسئله، چارچوبی نوین مبتنی بر هموارسازی انرژی ارائه میدهد. ضرورت این مطالعه در کاهش هزینهها و اتلاف انرژی در صنایع انرژیبر نهفته است. مدل پیشنهادی، با الهام از تکنیکهای تسطیح و تخصیص منابع در مدیریت پروژه، مصرف انرژی را در زمان هموار کرده و منابع را بهینه تخصیص میدهد. روش پژوهش شامل توسعه یک مدل بهینهسازی پویا با استفاده از برنامهریزی خطی و شبیهسازی در MATLAB است که در یک مطالعه موردی صنعتی آزمایش میشود. نتایج نشاندهنده کاهش 25 درصدی ناترازی و بهبود 15 درصدی بهرهوری انرژی است. این چارچوب، با ارائه شاخص هموارسازی انرژی، سهمی نوین در مدیریت انرژی صنعتی دارد و راهکاری عملی برای پایداری ارائه میکند.
