مقدمه: آمادگی جسمانی و شناختی در فوتسال اهمیت زیادی دارد و شناسا یی روش ها ی تمرینی مؤثر ضروری است. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر دو روش تمرینی تناوبی شدی د HIIT) Training Interval Intensity-High(بر سطح پالسمایی فاکتور نورون زایی مشتقشده از مغز )BDNF)، حافظه کاری و برخی فاکتورها ی آمادگی جسمانی )توان هوازی و بیهواز ی( فوتسالیستهای نوجوان انجام شد. روش کار: این پژوهش بهصورت نیمهتجربی انجام شد. جامعه آماری فوتسالیستهای نوجوان 15 تا 16 ساله شهر اراک با حداقل سه سال سابقه بازی در باشگاه های فوتسال بود. در این مطالعه 24 نفر بهصورت تصادفی انتخاب و در دو گروه تمرینی 1HIIT و 2HIIT قرار گرفتند. گروه 1HIIT ده وهله یکدقیقهای با استراحتهای یک دقیقهای و گروه 2HIIT سه وهله چهار دقیقهای با استراحتهای دو دقیقهای را به مدت هشت هفته انجام دادند. قبل و بعد از تمرین توان هوازی، توان بیهوازی، سطح BDNF پالسما و حافظه کار ی اندازه گیری شد. برای تحلیل داده ها از آزمون های تی زوجی و تی مستقل استفاده شد. تحلیلها با سطح معنیداری /05 0 < P انجام شد. یافتهها: توان هوازی )/001 0 = P )و سطح BDNF( 0/001 = P )در گروه 1HIIT نسبت به زمان قبل از تمرین افزایش معنیداری داشت. همچنین توان هوازی )/001 0 = P)، توان بیهوازی )/014 0 = P )و سطح BDNF( /001 0 = P )در گروه 2HIIT نسبت به زمان قبل از تمرین افزایش معنیداری را نشان داد. حافظه کاری گروه های تمرینی نسبت به زمان قبل تمرین تغییر معنیداری نداشت و در مقایسه بین گروهی بین گروه های تمرینی نیز تفاوت معنیداری مشاهده نشد )/780 0 = P). نتیجه گیری: دو روش تمرینی 1HIIT و 2HIIT به طور معنیداری توان هوازی و سطح BDNF را بهبود بخشیدند، اما تنها روش 2HIIT تأثیری مثبت بر توان بیهوازی داشت. هیچ یک از تمرینها تأثیر معنیداری بر حافظه کاری نداشتند. بهطور کلی، تمرینات تناوبی شدید می توانند به عنوان روشی مؤثر برای بهبود فاکتورهای آمادگی جسمانی و فیزیولوژیکی در فوتسالیستهای نوجوان استفاده شود.
