زمینه و هدف: سلامت جسمانی و روانی از جمله مهمترین شاخصها برای ارتقای کیفیت زندگی افراد هستند. در این میان، فعالیت بدنی به عنوان یکی از عوامل مؤثر در بهبود وضعیت فیزیکی و روانی شناخته شده است. از سوی دیگر، کبد بهعنوان یکی از ارگانهای حیاتی بدن، نقش مهمی در متابولیسم و عملکرد بیوشیمیایی دارد و تغییرات در آنزیمهای کبدی میتواند نشاندهنده مشکلات جسمانی باشد. علاوه بر این، عملکرد جنسی نیز بهعنوان یکی از ابعاد سلامت فردی، تحت تأثیر عوامل مختلف فیزیولوژیکی و روانشناختی قرار دارد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین فعالیت بدنی، آنزیمهای کبدی و عملکرد جنسی در مردان و زنان شاغل در بیمارستان امام خمینی شهر خمین بود. روش تحقیق: این مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی و بهصورت مقطعی و میدانی در سال 1403انجام شد. جامعه آماری پژوهش را کارکنان این بیمارستان تشکیل دادند و با استفاده از نرمافزار ، G-Powerحجم نمونه 110نفر برآورد شد؛ اما در نهایت 134نفر ) 67زن و 67مرد( به روش تصادفی در دسترس در مطالعه شرکت کردند .برای گردآوری دادهها از پرسشنامه فعالیت بدنی بک، پرسشنامه عملکرد جنسی زنان روزن) ، (FSFIشاخص تمایل جنسی هالبرت ) (HISDو اندازهگیریهای بیوشیمیایی آنزیمهای کبدی شاملAST ، ALTو ALPاستفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان داد بین فعالیت بدنی و آنزیمهای کبدی در هر دو جنس رابطه منفی و معناداری وجود دارد)(p<0/05؛ بهطوریکه با افزایش سطح فعالیت بدنی، سطوح آنزیمهای کبدی کاهش یافت. همچنین، رابطهای مثبت و معنادار بین فعالیت بدنی و عملکرد جنسی در مردان و زنان مشاهده شد) .(p<0/05در زنان، تمامی خردهمقیاسهای عملکرد جنسی نظیر میل، تحریک، رطوبت، ارگاسم و رضایتمندی با سطح فعالیت بدنی رابطه مثبت داشتند. از سوی دیگر، نتایج نشان داد که سطوح بالاتر آنزیمهای کبدی با کاهش عملکرد جنسی همراه هستند و بین آنزیمهایAST ، ALTو ALPو عملکرد جنسی در هر دو جنس، رابطه منفی وجود دارد).(p<0/05 نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که فعالیت بدنی بهعنوان یک مداخله ساده و مؤثر، میتواند به بهبود سلامت عمومی و ارتقای کیفیت زندگی افراد کمک کند. این یافتهها بهویژه در زمینه پیشگیری از بیماریهای کبدی و بهبود جنبههای مختلف عملکرد جنسی اهمیت دارند و میتوانند مبنای اقدامات سلامتمحور در جوامع مختلف قرار گیرند.