بازنمایی تصویر زن در مادام بواری فلوبر و شازده احتجاب گلشیری بر محور میل، خفقان و شکست شکل میگیرد. اما اگر در مادام بواری امای خسته از روزمرگی و اخلاق بورژوایی به سوی رمانتیسیسم و روابط عاشقانه بیرون از ازدواج گریزان است، در شازده احتجاب زن در ساختار بیمار قدرت مردانه گرفتار میشود و بدن و هویت او به خاطره و تصویر فروکاسته میشود. فلوبر با نگاهی رئالیستی و موشکافانه، سقوط اما را در تلاقی رویاهای رمانتیک و مناسبات سرد اجتماعی دنبال میکند، در حالی که گلشیری با زبانی تکهتکه و فضایی خفه، نشان میدهد زنان در جهان قاجاری شازده احتجاب حتی امکان روایت مستقیم خود را هم ندارند. در مادام بواری زن همچنان سوژه میل است، هرچند محکوم به فروپاشی؛ در شازده احتجاب زن بیشتر ابژه خشونت، تملک و حذف تاریخی است. این دو رمان در کنار هم نشان میدهند که چگونه ساختارهای فرهنگی و طبقاتی متفاوت، شکل میل زنانه و شیوه سرکوب آن را دگرگون میکند، اما در نهایت هر دو به بنبست رنج و خاموشی میرسند.
