تجربیات ناشی از ساخت پل حاکی از آن است که بروز خرابی جزئی نظیر گسیختگی کابل در پل های کابلی خود ایستا که سازههایی مهم و گرانقیمت هستند، در زمان ساخت و حتی بهرهبرداری، ناگزیر است. با توجه به قرارگیری برخی از این پل ها در مناطقی با خطر لرزهخیزی زیاد و لزوم سرویسدهی این سازه ها پس از زلزله، در پژوهش حاضر تأثیر گسیختگی کابل های متوالی بر ظرفیت لرزه ای نهایی پل های کابلی خودایستا در حوزه فرکانس بررسی شده است. برای این منظور در گام نخست پل یادبود بیل امرسون در نرم افزار اپنسیس مدلسازی و پس از اعتبارسنجی، سازه تحت شدتهای مختلف زلزله سوپراستیشن هیلز تا لحظه خرابی مورد تحلیل دینامیکی غیرخطی قرار گرفت و پاسخ شتاب، سرعت و جابه جایی وسط عرشه در هر سه جهت و نوک پایه در دو جهت طولی و عرضی رصد شد. در ادامه با بهره گیری از تبدیل فوریه نتایج در حوزه فرکانس استخراج و با استفاده از روش طیف توان پیکهای مهم فرکانسی انتخاب و با فرکانسهای اصلی پل مقایسه شد. نتایج نشان میدهد که علیرغم گسیختگی دو کابل دارای نقص، ظرفیت پل کاهش چشمگیری ندارد؛ اما با گسیختگی سه کابل دارای نقص ظرفیت لرزه ای پل کاهش یافته و با تغییر محتوای فرکانسی پل باعث وقوع پیک های فرکانسی در فرکانس های ارتعاشی سازه می شود. همچنین در تابع انتقال مشخص شد که حساسیت پاسخ عرشه در راستای عرضی نسبت به جهت های دیگر به علت پهنای باند وسیعتر، بیشتر است که این موضوع نشان میدهد ضوابط مربوط به کنترل و طراحی سختی پیچشی عرشه در استانداردها باید دقیقتر مورد توجه قرار گیرد.
