مهدیه شفیعی تبار

پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی خودکارآمدی تحصیلی بر اساس توانمندی‌های منش در دانشجویان انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه‌های شهر الانبار در عراق در سال تحصیلی 1405-1404 بود که بر اساس فرمول کوکران تعداد 290 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه ارزش‌های فعال در عمل (VIA-IS) پترسون و سلیگمن (2004) و مقیاس خودکارآمدی تحصیلی جینکز و مورگان (1999) بود. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد که توانمندی منش به طور معناداری خودکارآمدی تحصیلی را پیش‌بینی می‌کند (09/0=R²، 005/0 >P). در میان مؤلفه‌های شش‌گانه، به ترتیب: علاقه به یادگیری (از فضیلت خرد)، شهامت و تمامیت (از فضیلت شجاعت)، عشق و مهربانی (از فضیلت انسانیت)، بی‌طرفی (از فضیلت عدالت)، فروتنی (از فضیلت میانه‌روی) و تحسین زیبایی و شوخ‌طبعی (از فضیلت تعالی) توانستند خودکارآمدی تحصیلی را به طور معناداری پیش‌بینی کنند (05/0>p). بر این اساس توانمندی‌های منش نقش مهمی در تبیین خودکارآمدی تحصیلی دانشجویان دارند و تقویت این توانمندی‌ها از طریق برنامه‌های آموزشی و مشاوره‌ای می‌تواند به افزایش باورهای خودکارآمدی و در نتیجه بهبود عملکرد و پایداری تحصیلی دانشجویان منجر شود. واژه‌های کلیدی: خودکارآمدی تحصیلی، توانمندی منش، فضایل، دانشجویان